Archive for ธันวาคม, 2005

หน้าตา

เครื่องจำหน่ายสลากออนไลน์ สำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล
เครื่งจำหน่ายสลากนไลน์

First Boot (เห็นคำว่า Linux ไหมจ๊ะ) ;)
Linux RULES

โลโก้ น้อง TUX
TUX Logo

มองจากด้านข้าง เห็น Display Monitor
ด้านข้าง

รองรับ Java และ Flash player
Java and Flash supported

Comments (5)

ตะลึง

สมัครเข้ารับเลือกเป็นตัวแทนขายสลากกินแบ่งรัฐบาลรูปแบบใหม่ ออนไลน์ (หวยออนไลน์) ไปเมื่อหลายปีก่อน

ได้ผ่านการคัดเลือกมาเรื่อยๆ จนถึงขั้นตอนสุดท้ายคือให้ทดลองขายเป็นเวลาสามเดือน โดยจะเริ่มเดือนมีนาคม ๒๕๔๙ เป็นงวดแรก

เมื่อวานนี้มีช่างเข้ามาประกอบเครื่องให้ (เครื่องถูกส่งมาให้ตั้งแต่วันที่ ๑๕ แล้ว พร้อมกับมีช่างเข้ามาติดตั้งสายสัญญาณโทรศัพท์ให้ใหม่อีกสองสาย) ชุดของเครื่องขายหวยออนไลน์ก็ไม่มีอะไรมาก มีเครื่องขายสลากแบบสัมผัสจอ (touch screen), จอแสดงผลให้ลูกค้าดู (display monitor), เครื่องพิมพ์ฉลาก (printer), ADSL Router Modem, Analog Modem 56k V9.2 แล้วก็ UPS อย่างละหนึ่ง

เรามาตะลึงพรึงเพริดตอนที่ช่างเปิดเครื่องที่ประกอบเสร็จ พร้อมใช้งานขึ้นมา เพราะว่าสิ่งที่เห็นตรงมุมจอด้านซ้ายบนคือโลโก้ “Monta Vista Linux” มีเจ้า TUX ครึ่งตัว ใส่หมวกกันกระแทกสีเหลือง เหมือนที่ช่างคุมงานก่อสร้างสวมตอนเข้าไปในเขตก่อสร้าง :D

เจ้าเครื่องขายหวยออนไลน์นี่ ชุดแรกจะมีจำนวน ๑๖,๐๐๐ เครื่อง (ถ้าเข้าใจไม่ผิด) และจะมีชุดต่อไปอีกมากมาย .. ซึ่งจะทำให้ประเทศไทยมี Linux เข้าไปยึดครองพื้นที่ทุกจังหวัดแน่นอน .. อืม ทำไมเราไม่เคยนึกถึงเรื่องแบบนี้มาก่อนนะ ถ้าหากจะทำให้ Linux กระจายไปในประเทศไทยเป็นจำนวนมาก และในเวลาอันรวดเร็ว ก็ต้องผ่านช่องทางที่เกี่ยวกับวิถีชีวิตของคนไทยแบบนี้แหละ เช่น หวย เป็นต้น … ต่อไปอาจจะมี เจ้าพ่อใบ้หวยคอมพิวเตอร์ โดยใช้ Linux เป็นระบบปฏิบัติการ :D (แต่ถ้าให้หวยไม่แม่น คนก็อาจจะหมดศรัทธาเอาได้เหมือนกันนิ)

ทีนี้จะลงทะเบียนเครื่องขายหวยออนไลน์ด้วย Linux ตัวนี้ที่ Linux Counter ยังไงดี (เห็นว่าที่ด้านหลังเครื่องมีช่องคล้ายๆ PS/2 ให้เสียบคีย์บอร์ด กับเม้าส์ด้วยนะ) :D

Comments (16)

กฎของร้านเน็ต

เมื่อวานโชติแวะมาหา เพื่อหาของกินที่กระสันต์อยากตั้งแต่อยู่อเมริกา ก่อนค่ำเล็กน้อย ไม่มีลูกค้าแล้ว จึงรีบปิดร้านชั่วคราวไปนั่งกินข้าวกันที่ร้านมิตรโกหย่วน กับข้าวสามสี่อย่าง เรากินข้าวไปคนเดียวสามจาน แต่เราไม่อ้วน โชติเสียอีกที่อ้วนปึบปั๊บ :D

โชติบอกว่าเดี๋ยวจะแวะมาหาอีก เพราะยังมีของอร่อยๆ ที่อยากกินอีกเยอะ ;)

วันนี้ อยู่ดีๆ printer ก็ไม่ทำงาน งงมาก สั่ง print จาก Linux ไปยัง printer ที่ต่ออยู่กับ windows ไม่ได้เลย ทดสอบ print จาก windows ไม่มีปัญหา ถอด printer มาต่อตรงกับ Linux ก็ print ได้ ไม่มีปัญหา -_-”

โทรไปถามคุณโชค แห่ง TLWG คุยอยู่ยี่สิบนาทีกว่าๆ แล้วตัดสินใจคุยกันต่อทาง ICQ .. แล้วกฎของร้านเน็ตก็เริ่มหน้าที่ของมัน

มีลูกค้ามา print งานหนึ่งคน มีลูกค้ามาใช้งานสองคน มีลูกค้ามา print งานอีกคน มีลูกค้าใช้งานเสร็จ ฯลฯ มั่ว วุ่นวาย และเหนื่อยอยู่พักนึง เครียดมากด้วย

เหตุการณ์วันนี้พิสูจน์ทฤษฎีของพี่หนุ่ม แห่ง Cool Net Club สุโขทัย ที่ว่า กฎของร้านเน็ตมีอยู่ว่า เมื่อไหร่ที่เรามีปัญหา ไม่พร้อมจะให้บริการ จะยิ่งยุ่งวุ่นวายไปใหญ่ -_-“

Comments (2)

หมาสิง

ก่อนตื่นขึ้นมาเช้าวันนี้ ฝันว่า …

เกิดฝนตกหนัก แล้วฝนรั่วและซึมเข้ามาในร้าน ทำให้ข้าวของเสียหายหลายอย่าง ที่รู้สึกเสียดายที่สุดคือกระดาษ aA หนึ่งกล่อง ๕ รีม เสียหายหมดเลย

เราเลยโมโหเพราะว่ามันเป็นฤดูหนาวแท้ๆ แต่ฝนดันตกหนัก จึงออกไปยืนหน้าร้าน ชี้นิ้วและตะโกนขึ้นไปบนฟ้า ด่าทอฝนที่ตกลงมา แป๊บเดียวเอง ก็เห็นท้องฟ้าที่มืดดำนั้นแหวกออกเป็นช่องกว้างทรงรี ทำให้เห็นฟ้าใส แล้วก็มีงูตัวใหญ่ๆ หัวสั้นๆ ป้อมๆ พุ่งลงมาจากช่องที่แหวกออกบนฟ้านั้น ลงมาเอาหัวชนกับหมาสีดำตัวมโหฬารตัวหนึ่ง แล้วท้องฟ้าก็แจ่มใสไปทั้งหมดทันที เมื่อทำ Head Bud กับหมาแล้ว งูก็เลื้อยหายไปไหนไม่รู้

หมาใหญ่ตัวนี้นอกจากมีขนสีดำสนิททั้งตัวแล้ว ยังมีตาสีแดงเพลิงทั้งดวง และลิ้นเรียวๆ ยาวๆ สีแดงจัด แถมมีปลายลิ้นเป็นสองแฉกอีกต่างหาก หลังจากที่งูใหญ่เลื้อยหายไปแล้ว เจ้าหมาตัวนี้ก็กระโจนมาทางเรา และพยายามเข้ารวมร่างกับเรา แต่เราขัดขืน ผลักมันออกไปสองครั้ง แต่ครั้งที่สามมันสามารถแทรกเข้ามาในร่างเรา และรวมตัวกลายเป็นเนื้อเดียวกัน … แล้วเราก็ตื่นขึ้นมา

ตอนกินข้าวเช้ากับคุณพ่อและคุณแม่ ก็เล่าให้ท่านทั้งสองฟังถึงความฝันนี้ และสรุปว่า … สงสัยเพราะมีหมาสิงอยู่ในตัวผมนี่เอง ถึงได้ปากหมานัก :D

Comments (4)

ได้สักที

เมื่อเช้านึกคึกอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้ คิดว่ามันน่าจะมีวิธีทำให้ Firefox ทำงานเมื่อ login เข้า xfce4 ได้เลย ก็เลยลองใช้ Google (key word = xfce4 startup firefox) แล้วก็ได้ผลคือ เว็บนี้

ตอนแรกก็งง เพราะ XFce4 มันไม่มี Autostart บน desktop นี่นา แต่หลังจากที่ลองสร้าง link ของ firefox ไปไว้ที่ .kde/Autostart แล้วไม่ได้ผล (ใช้คำสั่ง ln /usr/bin/firefox .kde/Autostart/ พร้อมกับทำเรื่องโง่ๆ ไปอีกนิดหน่อย จนต้องติดตั้ง Firefox ใหม่รอบนึง) ก็เลยลองสร้าง Autostart ขึ้นมาเองเลย แล้วสร้างไฟล์ไว้ในนั้นตามที่เว็บเขาบอก เออ ได้ผลแล้ว :D ดีใจจัง … บันทึกว่าเราทำอะไรไปบ้างไว้ที่นี่ดีกว่า ;)

$ mkdir Desktop/Autostart
$ touch Desktop/Autostart/firefox
$ vi Desktop/Autostart/firefox
[เพิ่ม /usr/bin/firefox เข้าไปในไฟล์นั้นหนึ่งบรรทัดแล้ว save]
$ chmod a+x Desktop/Autostart/firefox

คราวนี้ก็ลอง log out แล้ว login เข้ามาใหม่ พอ xwindow พร้อม firefox ก็จะทำงานขึ้นมาทันที :D เย้ ดีใจจัง ลดงานประจำวันลงไปได้อีกอย่างล่ะ :D (ไม่ต้องลงใหม่ แล้วไปใช้ Gnome ด้วย) ;)

Comments (2)

เมา

คืนวันที่ ๑๐ ธันวา ไปเยี่ยมน้องครีม หลานสาวแรกเกิด ลูกของชาครีย์ กับเล็ก ที่โรงพยาบาลเปาโล

น้องครีมลืมตามาดูโลกวันที่ ๘ ธันวาคม ๒๕๔๘

การเดินทางของเราเริ่มจากขึ้นสาย ๑๒ ที่ป้ายรถเมล์หน้าร้านพี่เจษ ไปลงอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ

นั่งรถไฟฟ้า BTS จากอนุสาวรีย์ชัยฯ ไปลงสะพานควาย ลงจากสถานีรถไฟฟ้า แล้วถามทางไปโรงพยาบาลเปาโล โชคดีมีหนุ่มหน้าตาดีบอกว่ากำลังจะไปเหมือนกัน เลยเดินตามตูดเขาต้อยๆ

ถึงโรงพยาบาลหนุ่ยกับปลาก็มาถึงพอดี เลยขึ้นไปหาชาครีย์พร้อมกัน แต่ชาครีย์ไม่อยู่ในห้อง พวกเราเลยนั่งรอ แล้วมารู้ทีหลังว่าแม่ชาครีย์อยู่ในห้องน้ำ

แล้วชาครีย์ก็มาพร้อมน้องเจี๊ยบ และน้องหนุ่ย แล้วเอากล้องดิจิตัลต่อเข้ากับโทรทัศน์แล้วฉายภาพตั้งแต่ตอนที่น้องครีมโผล่ออกมาจากแผลผ่าตัดตรงท้องของเล็ก

ชาครีย์ฉายให้ดูทั้งภาพนิ่ง และแบบเคลื่อนไหว (พร้อมเสียง) มีการปล่อยมุกใส่กันเป็นระยะ เฮฮากันลั่นห้อง (ตอนนั้นเล็กลงไปให้นมน้องครีมที่ห้องเด็กอ่อน)

ตอนนี้คุณแม่ชาครีย์ออกมาจากห้องน้ำแล้ว และเจี๊ยบ (ชวนจิตร) ก็เดินทางมาถึง ครีย์จึงไล่ภาพและวีดิโอให้เจี๊ยบได้ดูอีกรอบ ก่อนจะพากันลงไปหาน้องครีม

เมื่อพวกเราออกมาจากห้อง ก็เห็นเจ้าหน้าที่กำลังเข็นเล็กนั่งรถเข็นสวนกลับเข้ามาตรงทางเดิน จึงปล่อยให้เล็กกลับเข้าไปพักผ่อน แล้วบรรดา ป้า อา ลุง ก็ไปชื่นชมเจ้าตัวน้อย

น้องครีมกำลังหลับตาพริ้มอยู่ในห่อผ้าสีขาวที่มัดแน่นเป็นแหนม พอพวกเราไปถึง เจ้าหน้าที่ก็เข็นกล่องที่ใส่น้องครีมมาใกล้ๆ กระจกให้เหล่าผู้เฒ่าได้ชื่นชมกันอย่างเต็มที่ แล้วน้องครีมก็ขยับตัว …

หนุ่ย “นี่ มีดิ้นโชว์ด้วยเว้ย ให้รู้ว่าไม่ใช่หุ่น”

ครีย์ “เฮ้ยที่จริงน่ะหุ่น ใช้รีโมทควบคุม พอดีตอนนี้ถ่านอ่อน ไม่อย่างนั้นมีร้องไห้โชว์ด้วย” (ทำท่ากดโทรศัพท์มือถือ เหมือนกำลังบังคับรีโมท)

ลุง ป้า อา ก็พากันมารุมดูหนูครีมห่อแหนมกันใหญ่ พร้อมปล่อยมุกกันเกลื่อน ก่อนจะทะยอยกันมาถ่ายรูปกับหลาน แอ๊คท่าประหนึ่งว่านี่คือลูกตูเอง :D

ชื่นชม แซว ถ่ายรูปแล้วยังไม่หนำใจ ป้าเจี๊ยบอยากเห็นตีนเท่าฝาหอยของหลานอย่างมาก จึงกดอินเตอร์คอม เรียกเจ้าหน้าที่ขอให้ช่วยแกะแหนม เอามือ-เท้าออกมาโชว์

โชว์ได้สักพัก แล้วน้องครีมก็ตื่น และเริ่มร้องไห้ เจ้าหน้าที่จึงรีบมัดแหนมให้น้องครีมกลับไปเหมือนเดิม แต่ก่อนที่น้องครีมจะถูกมัดเป็นแหนมอย่างเรียบร้อยอีกครั้ง เธอก็หันมาค้อน ป้า อา ลุง หนึ่งวง :D

สามทุ่มกว่า เจ้าหน้าที่ขอปิดห้องเยี่ยม คนชราทั้งหลายกลับขึ้นไปบนห้องพักแม่ เพื่อพูดคุยกับเล็กบ้าง

เรื่องฮาๆ และมุกต่างๆ ปลิวว่อนออกจากปากแต่ละคนจนแทบไม่มีช่องว่างให้กับการหายใจ

มีเพื่อนของชาครีย์กับเล็กมาเยี่ยมอีกสองคน พวกเรานั่งกันคนละฟาก แต่ก็มีการยิงมุกข้ามเตียงกันไปมาเล็กน้อย :D

เรื่องเล่าบางส่วนที่พอจำได้ …

ครีย์ “ตอนที่แต่งงานใหม่ๆ ก็อยากมีลูกมาก แล้วแต่งงานมาสองเดือนแล้ว เล็กยังไม่ท้อง กูก็ยิ่งเครียด”

หนุ่ย “ไอ้ห่ามึงจะเครียดทำไม กูแต่งมาหลายปีแล้ว ปลายังไม่ท้องเลย”

เจี๊ยบ “มันขึ้นอยู่กับ frequency”

หนุ่ย “สงสัยว่าเพราะมันเครียดไง เลยไม่มีคุณภาพ”

ครีย์ “ทีนี้ไปเที่ยวเกาหลีกับที่ทำงาน เล็กไม่ได้ไปด้วย แล้วไกด์เขาบอกว่ามีตุ๊กตาหินเทพเจ้าที่คนชอบมาขอลูก เทพเจ้าองค์นี้ตอนแรกจะมีจมูกโตมาก แต่ตอนนี้ไม่มีจมูกแล้ว เพราะคนที่ไปขอลูกจะไปลูบจมูก พี่ผู้หญิงที่ไปด้วยกันก็ไปลูบมาเหมือนกัน กลับมาก็ท้อง ตอนนี้คลอดแล้ว ได้ลูกชาย ส่วนเราไปลูบแทนเล็ก กลับมาเลยได้ลูกสาว”

หนุ่ย “เอาวะเดี๋ยวพรุ่งนี้กูแพ็คกระเป๋าไปเกาหลีบ้าง”

หน่อย “เฮ้ยพ่อกูเล่าให้ฟังว่า สมัยก่อนประชากรไทยมีน้อย แล้วรัฐบาลก็คิดหาวิธีว่าจะทำให้มีเด็กเกิดเยอะๆ เลยจัดขบวนพาเหรดมาเดินผ่านบ้านคนตอนตีสาม”

(ถามพร้อมกัน) “อ้าวทำไมอะ”

หน่อย “ก็เสียงดังไง ชาวบ้านก็ตื่น แล้วพอตื่นมาก็ไม่รู้จะทำอะไร เพราะอีกไม่นานก็ต้องตื่นมาทำมาหากินกันแล้ว เลยมีกิจกรรมดีกว่า”

หนุ่ย “เฮ้ย พ่อมึงอำหรือเปล่า ตื่นมาตอนตีสามแล้วแกล้งสะกิดแม่มึงถามว่าตะกี้ได้ยินเสียงอะไรดังเปล่า ถึงได้มีมึงออกมานี่ไง แล้วพอมึงออกมา ก็มาอำมึงต่อ”

คุยกันไป ฮากันไป จนสี่ทุ่มกว่า เห็นว่าสมควรแก่เวลาเลยลากลับ

พอลงมาถึงข้างล่างหนุ่ยบอกว่าไปส่งใครไม่ไหว เพราะเพิ่งกลับมาจากงานศพที่พัทยา พวกเราเลยแซวว่า “เออ รีบกลับไปทำกิจกรรมเหอะ”

หนุ่ยกับปลา “บาย”

หน่อย “บาย (ชี้มือไปทางหนุ่ย) เดี๋ยวกูโทรไปปลุกตอนตีสาม”

เดินทางกลับย้อนทางเดิม ขึ้นรถไฟฟ้า BTS ที่สะพานควาย มาเปลี่ยนคันที่สยาม ลงจากรถไฟฟ้าที่สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ แล้วขึ้นแท็กซี่กลับบ้าน …

นั่งรถเมล์ สบาย นั่งแท็กซี่สบาย แต่นั่งรถไฟฟ้า BTS แล้วเมา … มึนหัวตลอดทาง (ไม่รู้ว่าเมามุกมาก่อน แล้วค่อยมาเมารถไฟฟ้าหรือเปล่า)

/me พอลงจากแท็กซี่แฟนก็โทรมาพอดี เราเลยบอกว่า “เค้าเมารถไฟฟ้าอะ” .. เธอก็พูดกรอกโทรศัพท์มาว่า “บ้านนอก”

Comments (8)

กินยาล่ะ

มีน้องคนนึงแนะนำให้กินยาลดน้ำมูกแบบไม่ทำให้ง่วงซึม

เลยไปซื้อยาจากร้านขายยาใกล้ๆ มาหนึ่งแผงชื่อ
อัลเลอเร็สท์
(Alerest)
ซิพิริซีน ไดไฮโดรคลอไรด์ ๑๐ มก.
(Cetirizine dihydrochloride 10 mg)

เม็ดเล็กๆ ขาวๆ ผอมๆ ยาวๆ แผงละ ๑๐ เม็ด (๔๐ บาท)
รับประทานวันละ ๑ เม็ด วันละ ๑ ครั้ง
กินก่อนนอน แต่วันนี้เขาให้กินเลยหนึ่งเม็ด แล้วก่อนนอนอีกหนึ่งเม็ด

กินแล้วปากแห้ง (ต้องจิบน้ำบ่อยๆ) แล้วก็ง่วงนิดหน่อย (ไม่รู้ว่าง่วงเพราะฤทธิ์ยา หรือเพราะเมื่อคืนอ่านแฮร์รี่ฯ จนเกือบตีสาม หรือเพราะตัวขี้เกียจกันแน่ แหะๆ)

เอาละกินยาแล้วครับ ซื้อสับปะรดมาลูกนึงด้วย ขอให้หายเร็วๆ ละกัน :)

Comments (10)

Older Posts »
%d bloggers like this: