Archive for กรกฎาคม, 2004

เรื่องตลก จากเมลฟอร์เวิร์ด

“เซ็กซ์โฟน”

ชายคนหนึ่ง เดินทางไปติดต่อธุรกิจที่อังกฤษ หลังทำธุระเสร็จ เขาก็ตรงกลับโรงแรมหรู

ที่ใต้ประตูเขาเห็นการ์ดแผ่นหนึ่งเสียบอยู่ จึงหยิบขึ้นดู มีหมายเลขที่จะติดต่อกลับไปยังบริการเซ็กซ์โฟน

เขาคิดว่าน่าจะลองหาประสบการณ์แปลกๆ จึงกดโทรศํพท์ตามหมายเลขที่ได้รับมา ปลายสายมีเสียงหญิงสาวที่นุ่มราวแพรไหมตอบมา

“มีอะไรจะให้บริการหรือคะ”

เขาตอบกลับไปว่า “ผมต้องการเซ็กซ์ที่วิตถารและโลดโผนสุดๆ ถ้าคุณทำให้ผมเกิดอารมณ์อย่างว่าทางโทรศํพท์ได้ ผมจ่ายไม่อั้น”

“นั่นฟังดูน่าสนใจมากค่ะ” เสียงใสหวานตอบกลับมา

“แต่คุณจะได้บริการนั้น ก็ต่อเมื่อกดหมายเลข 9 เพื่อตัดออกสายนอก แล้วตามด้วยเบอร์ที่คุณมีนะคะ”

“!!??”

Advertisements

ให้ความเห็น

ฝันสนุกสนาน

ก่อนตื่นขึ้นมาในตอนสาย ฝันเป็นหนังเรื่องนึง มีดาราฮอลีวู๊ดด้วยนะ บรู๊ซ วิลลิส แสดงนำฝ่ายชาย แต่เนื้อหาจะคล้ายๆ mission impossible แล้วก็มีเครื่องมือไฮเทคมากมาย ฝั่งผู้ช่วยพระเอกเป็นชาวสเปน (มีประมาณสามสี่คน) แบบห่ามๆ เลย พูดจาไม่สุภาพมากๆ แต่เวลาสถบจะเป็นภาษาสเปน (ในฝัน หัวโจกชาวสเปนยังสอนศัพท์แสลงให้คำนึงเลย แต่ตื่นมาแล้วจำไม่ได้ แหะๆ จำได้แต่ว่าถอดความออกมาเป็นภาษาอังกฤษว่า ว๊อท อะ โฮลี่ ชิท ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะมีในภาษาสเปนจริงๆ หรือเปล่า)

พอตื่นขึ้นมา สรุปว่าเป็นเพราะเมื่อคืนก่อนนอน กินมากไป ทั้งบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบถ้วย ถั่วลันเตาอบเกลือ ปลาหมึกบด .. บวกกับพึ่งอ่านหนังสือจบไปสองเล่ม คือ “Da Vinci Code” กับ “นิวยอร์ค 3,000 ไมล์ : ต้องไปให้ถึง” เลยยังมีอารมณ์ตื่นเต้นผจญภัยติดมาด้วย (ส่วนอารมณ์ปากหมาคงไม่ได้มาจากหนังสืออะไร คงได้มาจากกมลสันดานของตัวเอง เอิ๊ก)

อยากจำให้ได้มากกว่านี้ เผื่อว่าจะเขียนเป็นบทภาพยนตร์ได้เลย ฮี่ๆ (ยังไม่ตื่นขึ้นมาสู่โลกแห่งความจริง)

Comments (7)

เมื่อความสุขมาเยือนอีกครั้ง

วันนี้มีการ apt-get install นิดหน่อย ได้ mozilla 1.7 กับ firefox 0.9.2 มาใช้งาน ซึ่งทั้งสองตัวนี้มีความสามารถในการตัดคำภาษาไทยได้แล้ว (เย้) นั่นหมายความว่าสามารถเข้าเว็บอย่างว่า เอ๊ย เข้าเว็บ ผู้จัดการ(เปี๋ยนไป๋)ออนไลน์ สนุก.คอม กระปุก.คอม ได้อย่างไม่ล้นจอแล้ว

แต่ก็ยังคงมีปัญหาระหว่าง blogspot กับ firefox 0.9.2 อยู่นิดหน่อย นั่นคือ ไม่สามารถใช้ firefox 0.9.2 พิมพ์ข้อความใน blogspot ได้ (พิมพ์ได้แค่หัวข้อ — นี่กำลังใช้ Mozilla 1.7 เข้ามาพิมพ์)

แต่สรุปว่าผมมีความสุขมาก … เย้ ดีใจที่เห็นการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และได้ใช้สิ่งที่ได้รับการพัฒนานั้น โย่ว์

Comments (1)

ธนบัตรปลอม

หลายวันก่อน ผมได้รับเมลส่งต่อมาจากเพื่อนคนหนึ่ง เรื่องธนบัตรใบละหนึ่งพันบาทปลอม เป็นการปลอมด้วยวิธีแยบยล ดังนี้

ธนบัตรปลอมที่ถูกตรวจพบจะมีส่วนของธนบัตรจริงอยู่ประมาณ หนึ่งส่วนสาม คือเป็นส่วนที่เป็นลายน้ำ (ที่ไว้ใช้ส่องกับแสงแล้วจะพบพระบรมฉายาลักษณ์) โดยนำส่วนที่เป็นธนบัตรจริงนั้น ไปต่อกับส่วนที่สร้างขึ้นใหม่ (สองส่วนสาม)

หลังจากที่อ่านเมลฉบับนั้น ความรู้สึกแรกคือไม่เชื่อ เพราะผมไม่เห็นเหตุผลว่าจะทำไปทำไม ในเมื่อจะทำได้ ๑:๑ คือ ธนบัตรจริง หนึ่งใบ สร้างธนบัตรปลอมได้หนึ่งใบ แต่วันนี้หลังจากรับธนบัตรใบละยี่สิบบาทของลูกค้าต่างชาติคนหนึ่งแล้วจึงคิดได้

ธนบัตรใบละยี่สิบบาทที่ผมรับมานั้น ขาดตรงมุมธนบัตรไปประมาณ หนึ่งในแปดส่วน แล้วใช้กระดาษกาวสีขาวปิดไว้เฉยๆ ผมรับมาเพราะมั่นใจว่าสามารถนำไปแลกกับธนาคารได้ เนื่องจากธนบัตรที่ขาดและมีขนาดตั้งแต่ สองในสามขึ้นไป จะสามารถแลกได้ในราคาเต็ม (ถ้าขาดเหลือครึ่งเดียว จะแลกได้ครึ่งราคา)

เหตุการณ์นี้เองทำให้ผมเข้าใจว่า ผู้สร้างธนบัตรปลอมต้องการอะไรกันแน่ นั่นคือเขาสามารถทำให้ธนบัตรใบละหนึ่งพันบาท กลายเป็นสองใบ มีมูลค่าสองพันบาททันที

ผมจึงคิดว่าควรบันทึก blog นี้เพื่อเตือนผู้ที่มีโอกาสจะได้รับธนบัตรใบละพันบาท ให้ตรวจสอบโดยละเอียดรอบคอบ

ทุกวันนี้ผมยังคงได้แต่หวังว่าสังคมเราจะเป็นสังคมที่ดี มีแต่ความถูกต้อง และไม่ต้องหวาดระแวงคนรอบข้าง … (สาธุ)

Comments (1)

เทศกาลเลือกตั้งผู้ว่าฯกทม. เริ่มขึ้นแล้ว

เมื่อคืนนอนที่ร้าน แล้วโดนปลุกแต่เช้าด้วยขบวนผู้สมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ท่านหนึ่ง

เช้านี้ไปธนาคาร ตอนเดินออกมาจากธนาคารก็เจอ คุณชูวิทย์ ว่าจะวิ่งเข้าไปขอจับมือด้วยซะหน่อย แต่เห็นมีกล้องทีวีกำลังถ่ายอยู่ เลยไม่กล้า …

====
หมู่นี้มีอาการปวดท้องแบบแปลกๆ ไม่ปวดมาก แต่ไม่ชอบเลย ต้องเข้าห้องน้ำบ่อยๆ … (แสบตูดด้วย)

ให้ความเห็น

กำลังอ่าน Da Vinci Code อยู่

เริ่มอ่านอย่างจริงจังเป็นวันที่สาม (ยังไม่จบสักที)

====
เมื่อวานซืนได้จับมือกับคนดัง คุณอภิรักษ์ โกษะโยธิน แวะมาเยี่ยมที่ร้าน เลยขอจับมือซะเลย (คงได้โอกาสนี้โอกาสเดียวนี่แหละ)

====
ไปอ่านหนังสือต่อหล่ะ (ตื่นเต้น อยากอ่านให้จบไวๆ)

ให้ความเห็น

รายจ่ายที่คาดไม่ถึง

เมื่อคืนวานเครื่องปรับอากาศในร้านมีเสียงดังแปลกๆ สักพักก็กลับมาเป็นปกติ … แล้วอยู่ๆ ก็ไม่เย็น แต่เห็นว่าใกล้จะปิดร้านแล้ว เลยไม่ได้สนใจ (นึกว่ามันเป็นน้ำแข็งเหมือนเดิม)

เช้านี้ หลังจากไปซื้อทีวีสี LG ยี่สิบเอ็ดนิ้ว กับหม้อหุงข้าวขนาด ๑.๘ ลิตรใบใหม่ให้คุณแม่ (เงินคุณแม่นั่นแหละ แต่เราเป็นคนไปเลือกซื้อให้) กลับมาเปิดร้าน เปิดแอร์ … หน้าปัทม์แสดงอุณหภูมิห้องของเครื่องปรับอากาศแสดงอยู่ที่ ๓๐ องศาเซลเซียส หนึ่งชั่วโมงผ่านไป มันก็ยังคงเป็นสามสิบเหมือนเดิม ชักผิดปกติแล้วสิ … ตั้งค่าอุณหภูมิใหม่ จาก ๒๖ เป็น ๒๐ มันก็ไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้น …

ตัดสินใจค้นหานามบัตรร้านเครื่องปรับอากาศแถวบ้าน โทรไปตามช่างดีกว่า พอช่างแอร์มาถึง ตรวจสอบสภาพแล้วปรากฏว่า ลูกยางที่ป้องกันการเสียดสีของท่อแอร์กับโครงแอร์ ที่อยู่ภายนอกอาคารมันเปื่อยและขาด ทำให้ท่อส่งน้ำยาแอร์ตีกับโครงแล้วเกิดการรั่ว น้ำยาแอร์จึงออกมาหมด

มิน่า คุณป้าเจ้าของบ้านเคยทักว่าแอร์เรา (เครื่องคอมเพรสเซอร์ข้างนอก) ส่งเสียงแปลกๆ เมื่อครั้งที่ช่างมาทำความสะอาดให้สองเดือนก่อน ไอ้เราก็ไม่รู้สาเหตุ แถมไม่ตามช่างมาดูด้วย เพราะนึกว่าเครื่องมันฟิต เลยส่งเสียงเร่าร้อนแรงอย่างนั้น (ไม่น่าเลยตู)

ช่างขอกลับไปถามราคาค่าซ่อมแซมก่อน แล้วจะให้ทางร้านโทรมาแจ้งค่าบริการ สรุปค่าใช้จ่ายที่ทางร้านแจ้งมาอยู่ที่สามพันสามร้อยเจ็ดสิบห้าบาท … เราอึ้งไปเลย เพราะกะว่าเชื่อมท่อ(ที่เล็กกว่านิ้วก้อยเราอีก)แค่นี้บวกค่าน้ำยาแอร์น่าจะอยู่ราวๆ หนึ่งพัน ถึง หนึ่งพันห้าร้อยบาท แต่ราคาที่เขาเสนอมาเกินสิ่งที่เราคาดเอาไว้เยอะ ขอต่อรองราคาลงมาอยู่ที่ สามพันสองร้อยบาทถ้วน …

สงสัยว่าเดือนนี้บัญชีจะมีตัวแดงสะสมอีกแล้ว (เซ็งโคตร กะว่าเดือนนี้จะมีบวกสักห้าร้อยบาทนะเนี่ยะ … เฮ้อ ท่าทางว่าจะเป็นสถิติบัญชีติดลบต่อเนื่องยาวนานอันใหม่)

Comments (1)

Older Posts »
%d bloggers like this: