การเดินทางไป-กลับ

บันทึกการเดินทางไป-กลับ ในวันที่ ๑๑ และ ๑๕ มกราคม ๒๕๕๓

เช้า ๑๑ ม.ค. ๕๓ ขึ้นรถเมล์สาย ๒๘ ไปลงหมอชิต เดินหลงๆ ในหมอชิตอยู่นานกว่าจะหาที่ขายตั๋วเจอ ซื้อตั้วรถทัวร์ บริษัท ขนส่ง จำกัด เที่ยวรถไปตราด รถออกเวลา ๑๑.๐๐ น. ไปรอที่ชานชาลา ๑๐๖ ราคาตั๋ว ๑๕๕ บาท มีขนมหนึ่งกล่อง และน้ำเปล่าแบบขวดใสแจกบนรถ (มีกาแฟ ครีม น้ำตาลเป็นซองมาให้ด้วย แต่ไม่มีน้ำร้อนให้) มีสติ๊กเกอร์ติดไว้เหนือประตูเข้าออก ระหว่างห้องคนขับ และห้องผู้โดยสารว่าห้ามรับประทานอาหารในนี้ แต่ข้าพเจ้าซัดขนมหมดกล่องในรวดเดียวเลย เพราะไม่เข้าใจว่า “ในนี้” หมายถึงส่วนที่เป็นห้องของคนขับ หรือ “ในนี้” หมายถึงส่วนที่เป็นห้องผู้โดยสาร ใช้เวลาเดินทางประมาณ ๒ ชั่วโมง

ลงรถทัวร์หน้าตลาดหนองปรือเก่า ข้ามสะพานลอยไปฝั่งตรงข้าม แล้วเดินเข้าซอยไปค่อนข้างไกลโข แต่เดินได้ (เพราะหามอเตอร์ไซค์รับจ้างไม่เจอ จึงก้มหน้าเดินไป) มีป้ายบอกทางไปวัดเป็นระยะๆ เมื่อเดินถึงโรงเรียนสมคิดจิตต์วิทยา ก็เดินต่อไปอีกหน่อย เพราะใกล้ถึงวัดแล้ว

เข้าไปในวัด ติดต่อที่สำนักงานก่อน เพื่อรับระเบียบการ ตารางเวลา และกุญแจห้องพัก

ตารางเวลาปฏิบัติ
๐๓.๓๐ ตื่นนอนทำกิจส่วนตัว (ทำความเพียร)
๐๔.๐๐ ปฏิบัติกรรมฐาน
๐๕.๐๐ ทำวัตรเช้า (๔.๓๐ น. เฉพาะวันพระ)
๐๖.๐๐ กำหนดอิริยาบถย่อย ช่วยกันทำความสะอาดสถานที่
๐๖.๓๐ รับประทานอาหาร
๐๗.๓๐ พักผ่อนกำหนดอิริยาบถย่อย
๐๘.๓๐ ปฏิบัติกรรมฐาน
๑๐.๓๐ รับประทานอาหาร
๑๒.๐๐ พักผ่อนกำหนดอิริยาบถย่อย
๑๓.๐๐ ปฏิบัติกรรมฐาน
๑๖.๓๐ กำหนดอิริยาบถย่อย ทำกิจส่วนตัว
๑๗.๓๐ ทำวัตรสวดมนต์ ฟังธรรมบรรยาย
๒๒.๐๐ – ๐๓.๓๐ ปฏิบัติกรรมฐาน/พักผ่อนนอนตามกำหนด
วันพระและวันอาทิตย์ งดสอบอารมณ์

เดินทางกลับวันที่ ๑๕ ม.ค. ๕๓ ออกจากวัดมาตอน ๑๑.๐๐ ต้องโทรเรียกมอเตอร์ไซค์มารับ ค่ารถ ๕๐ บาท (ถ้ารออีกหน่อย ตอนบ่ายสองจะมีรถของทางวัดออกมาส่ง) มาซื้อตั๋วรถทัวร์ที่ร้านอาหารจรินทร์ บอกว่าจะไปเอกมัย จะได้ตั๋วรถบริษัท เชิดชัยทัวร์ ราคา ๑๐๕ บาท มีขนมปังหนึ่งก้อน และน้ำอัดลมหนึ่งแก้ว แจกบนรถ (ถ้าไปหมอชิตค่ารถ ๑๗๐ บาท) ใช้เวลาเดินทางประมาณ ๒ ชั่วโมง

ลงรถที่เอกมัยแล้วเดินออกมาขึ้นรถเมล์สาย ๕๑๑ ฝั่งเดียวกับเอกมัยนั่นแหละ กลับมาบ้าน

การเดินทางคราวนี้ได้เรียนรู้ว่า
๑. ขาไปควรนั่งรถเมล์ไปขึ้นรถทัวร์ที่เอกมัย เพราะใช้เวลาเดินทาง กรุงเทพ-บ้านบึง ประมาณ ๒ ชั่วโมงเท่ากัน แต่ค่ารถทัวร์จะถูกกว่าไปขึ้นที่หมอชิต
๒. อย่าลืมหน้ากากผ้าปิดจมูก ปิดปากไปด้วย (ลืมทุกครั้งที่เดินทางเลย) จะได้คาดปิดจมูกปากขณะเดินทาง เวลานั่งหลับอ้าปากหวอจะได้ไม่ต้องอายใคร -_-“

2 ความเห็น »

  1. น้อง Ag29 said

    ก่อนอื่นต้องขอโทษที่เข้าไม่รู้รุ่นพี่จะว่าหรือเปล่า ไม่แน่ใจว่าพี่หน่อยคือพี่ที่อยู่กลางจากภาพไปเที่ยวเกาะช้างหรือเปล่าจำได้ว่าตอนที่รับน้องพี่แกล้งน้อง(พี่)สนุกเหลือเกิน หนูทึ่งในสิ่งที่พี่กำลังปฏิบัติกำลังค้นหาเหมือนกันแต่ยังกลัว

  2. noistuff said

    อ้าว สวัสดีครับน้อง Ag29 พี่เพิ่งเห็นข้อความนี้

    ถึงจะจำไม่ได้แล้วว่าทำอะไรกับน้องลงไปมั่ง แต่ก็ขอโทษกับกรรมใดๆ ที่เคยก่อไว้กับน้องนะ ที่จริงทำไปเพราะอยากให้น้องๆ สนุกด้วยกัน (แต่ถ้าตอนนั้นไม่สนุก หรือเวลาผ่านมานานแล้วก็ยังไม่สนุก ก็ขอโทษนะ) :)

    จิตเดิมแท้ของเราเป็นประภัสสร ดังนั้นไม่ต้องกลัวมัน ช้าหรือเร็วก็ต้องกลับสภาพไปเป็นเช่นเดิม สิ่งที่น่ากลัวมากกว่าคือช่วงเวลาที่เราหลงไปกับความประมาทในชีวิต :)

    ขอให้น้องโชคดี และเจริญในธรรมครับ :)

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: