โบว์ลิ่ง

อาทิตย์ก่อนไปดูหนังที่เมเจอร์ปิ่นเกล้า ในตั๋วหนังเขาให้เล่นโบว์ลิ่งได้ด้วย ในราคาเสียค่าภาษีสิบบาท เช่ารองเท้าสี่สิบบาท ซื้อถุงเท้าสามสิบบาท ไปกันสองคน โยนอยู่คนเดียว เกมที่สองต้องจ่ายค่าภาษีสิบบาท กับค่าเช่ารองเท้าสี่สิบบาท รวมหนึ่งร้อยสามสิบบาทเล่นไปสองเกมส์

ลูกเบาๆ ไม่มีลูกไหนที่พอจะใส่นิ้วโป้งเข้าไปได้ ต้องใช้ลูกเบอร์ 12 (หนักชิบเป๋ง) โยนไปโยนมา หาลูกตัวเองไม่เจอ -_-” เลยไปเดินดูลูกใหม่ มีแต่ลูกเบอร์ 13 ขึ้นไปทั้งนั้น เลยเอาเบอร์ 13 มาโยน แต่แล้วก็ไม่ไหว ไปเดินหาลูกเบอร์ 12 ใหม่อีกรอบ … โยนไปได้สักพัก ก็เห็นลูก 12 ของเดิมนอนอยู่ข้างๆ กัน

โยนแต่ละที ก็โซซัดโซเซจะล้ม แถมเชือกผูกรองเท้าก็หลุดบ่อย (เพราะมัดไม่เป็น ต้องสังเกตคนข้างๆ แล้วลอกวิธีทำของเขาอีกที แหะๆ)

สนุกใช้ได้ ตอนนี้เลยอยากได้เครื่อง Wii มาเล่นบ้าง เพราะจอยของ Wii คงไม่หนักเหมือนลูกโบว์ลิ่งแน่ๆ จะได้เล่นทั้งวัน ไม่ต้องกลัวว่า

“โยนไปสองเกมส์ เช้ามาปวดเมื่อยไปทั้งตัว”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: