ปิดตัวอย่างสมบูรณ์

วันนี้ไปยกเลิกใบทะเบียนการค้ามาเรียบร้อยแล้ว เป็นอันว่าร้านสปีดเน็ตคลับ ได้ยุติลงอย่างสมบูรณ์แบบ

เดินทางไปนนทบุรีทางเรือด่วน ธงส้ม มีอาการเมาเรือเล็กน้อย แต่ตอนหลังหลับเอาหัวซุกเข้าข้างเรือ เพื่อไม่ให้น้ำกระเซ็นมาถูกหน้า เลยคลายอาการเมาเรือได้หน่อย (หลังๆ ต้องยกกระเป๋าขึ้นมาปิด เพราะน้ำสาดเข้ามามากเหลือเกิน)

ถึงนนทบุรี ก็ต่อรถกระบะกระป๋อน้อย (มิตซูบิชิสีฟ้า) ไปกระทรวงพาณิชย์ ถึงกระทรวงพาณิชย์ติดเที่ยง ดีว่าคาดการณ์ไว้ก่อนแล้ว จึงแวะซื้อหนังสือก่อนไปลงเรือ จะได้มีอะไรอ่านตอนรอเจ้าหน้าที่กลับมาปฏิบัติงาน

บ่ายโมงปุ๊บ เจ้าหน้าที่สาวหน้าตาน่ารักเข้ามาที่เคาท์เตอร์ เราก็ไปต่อคิวเป็นคนที่สอง แจ้งว่าต้องการมายกเลิกใบทะเบียนพาณิชย์ เจ้าหน้าที่บอกว่าโอนเรื่องไปที่สำนักงานเขตแล้ว อ้าว เราอยู่เขตพระนครให้ไปติดต่อที่เขตพระนครได้เลย อ้าว อ้าว …

เลยนั่งแท็กซี่กลับไปท่าน้ำนนท์ฯ ลงเรือมาสักพัก เห็นป้ายท่าน้ำเทเวศน์ ก็เอะใจ รีบขึ้นจากเรือมาเรียกมอเตอร์ไซค์รับจ้างไปสำนักงานเขตพระนคร โชคดีที่ไปทันเวลาทำงาน (ไปถึงตอนประมาณบ่ายสอง) เลยได้ทำเรื่องจนจบ

ค่าใช้จ่ายในการดำเนินเรื่องทั้งหมด
ค่ารถเมล์ไปท่าช้าง ๗ บาท
ค่าเรือด่วนไปท่าน้ำนนท์ (ธงส้ม) ๑๓ บาท
ค่ารถสองแถวเล็กไปกระทรวงพาณิชย์ ๖ บาท
ค่ารถแท็กซี่กลับมาท่าน้ำนนท์ ๖๐ บาท (ราคามิตเตอร์ ๕๗ บาท แต่ให้พี่เขาไปเป็นกำลังใจ)
ค่าเรือกลับมาท่าช้าง (แต่ขึ้นที่ท่าเทเวศน์) ๑๓ บาท
ค่ามอเตอร์ไซค์จากท่าน้ำเทเวศน์ไปสำนักงานเขตพระนคร ๒๐ บาท
ค่าทำเนียมดำเนินการยกเลิกใบทะเบียนพาณิชย์ ๒๐ บาท
ค่าถ่ายเอกสารใบทะเบียนพาณิชย์ฉบับยกเลิก ๒ บาท

นี่ถ้าหากว่าไม่โง่เดินทางไปถึงนนทบุรี ก็คงเสียแค่ค่าตุ๊กตุ๊กไปสำนักงานเขต ค่าธรรมเนียม ค่าถ่ายเอกสาร ไม่ถึงร้อยบาท -_-”

เอาวะ คิดว่าไปเที่ยวก็แล้วกันเนอะ ไปหาเรื่องให้เมาเรือเล่น ให้ความโง่มันกระเด็นออกไปพร้อมกับจังหวะการโคลงของเรือ :D

5 ความเห็น »

  1. โห พี่หน่อยปิดร้านแล้วเหรอคับ
    คิดแล้วก็เสียดายนะเนี่ย
    จำได้ว่า ตอนนั้นร้านพี่เนี่ยเป็นที่จุดประกาย linux ให้ผมเลยนา
    คิดถึงนะครับ

    ปล. จำผมได้ป่าว อิอิ

  2. McGuyver said

    (เมื่อกี้โพสต์ผิด)
    McGuyver said,

    August 21, 2006 @ 4:12 pm

    สวัสดีครับ
    ไม่ได้คุยกันตั้งนาน ตกลงว่าหาอะไรทำได้หรือยังครับ
    จะมาบอกข่าวของตัวเองบ้างครับ
    ผมเองก็ปิดร้านไปแล้วเหมือนกันครับ ปิดไปตั้งแต่เดือน พฤษภาคม แล้วครับ ตอนนี้อยู่ San Diego USA แล้วครับ เดินทางมาคนเดียวตั้งแต่วันที่ 20 ก.ค. แล้ว ;D
    กำลังหาอะไรทำอยู่เหมือนกันครับ อยากหางานคอมพิวเตอร์ทำเหมือนกัน แต่ไม่รู้จะหายังไง เพราะมาด้วยวีซ่าท่องเที่ยว ตอนนี้ก็มาเป็นผู้ช่วยกุ๊กอยู่ครับ
    ชีวิตหักเหเหลือเกิน เรียนเขียนแบบเครื่องกล มาเปิดร้านคอมพิวเตอร์ ตอนนี้มาทำครัวซะแล้ว :P ;D
    ขอเป็นกำลังใจให้คุณหน่อยครับ (ให้ตัวเองด้วย ลำบากเหลือเกิน ทำงาน 11 ชม. เมื่อยก็เมื่อย น้ำหนักลดไป 4 กิโลแล้ว) ทำงาน 6 วันหยุด 1 วัน

  3. noistuff said

    สวัสดีครับพี่ใหม่

    ผมว่าจะโทรไปหาพี่หลายทีแล้วล่ะ แต่ว่าลืมทุกทีเลย พอนึกได้ก็เลยช่วงโปรโมชั่นไปแล้ว เลยไม่ได้โทรสักที

    ตอนนี้ผมไปดูแลคอมพิวเตอร์ให้สำนักงานแห่งหนึ่งอยู่ครับ เป็นสัญญาจ้างพิเศษ ไม่ใช่พนักงานประจำ สัญญาปีเดียว

    ขอให้พี่สู้ๆ นะครับ และขอให้ประสบความสำเร็จครับ :)

    ผมกำลังพยายามควบคุมพุงไม่ให้ป่องไปมากกว่านี้อยู่เหมือนกันครับ ;)

  4. McGuyver said

    สวัสดีครับ
    ก็ยังโชคดีที่ยังมีงานทำอยู่นะครับ ผมก็อดเป็นห่วงแทนไม่ได้
    ชีวิตมันก็ยังต้องสู้ต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะหมดลมหายใจกันไป
    ช่วงนี้ผมยังหาเวลาให้ตัวเองไม่ได้ เนื่องจากมาถึงนี่แล้วก็รีบหางานทำ เพื่อไม่ให้อดตายซะก่อน ทำมา 10 กว่าวันเริ่มจะล้า ๆ แล้ว งานหนักมากจริง ๆ ทรมานสังขารด้วย กลับมาถึงบ้านแทบจะหลับทันที ปวดเมื่อยไปหมดทั้งตัว
    แล้วคุยกันใหม่ครับ

  5. noistuff said

    วันนี้ผมย้ายข้าวของออกมาเรียบร้อยแล้วครับ

    ช่วงเที่ยงช่างแอร์มาถอดแอร์ไป (ตามสัญญาที่ให้ไว้กับทางร้านแอร์คือขอจ่ายค่าซ่อมแค่ ๒,๐๐๐ แล้วพอเลิกร้านให้เขามาถอดแอร์ไปเลย)

    ส่วนที่ตามช่างแอร์มาติดๆ คือมูลนิธิวัดสวนแก้ว เข้ามารับโต๊ะคอมพิวเตอร์ ๖ ตัว (มีของลูกค้าที่ซื้อเครื่องแล้วไม่เอาโต๊ะฝากถวายด้วยสองตัว), เคาท์เตอร์, จอเก่าๆ (น้องเอกนำมาบริจาค ๒ ตัว แล้วผมก็แจมไปอีกจอนึง), คอมพิวเตอร์เก่าๆ สองเครื่อง (น้องเอกบริจาค), โต๊ะวางของตัวเล็กแบบสองชั้น

    บ่ายโมง เพื่อนมารับภาพแขวนผนังรูปน้ำตกที่ผมยกให้ เพราะเพื่อนคนนี้เคยบอกว่าอยากได้

    บ่ายสอง ทีม LGT มายกเครื่องขายสลากกินแบ่งรัฐบาลออนไลน์

    หลังจากนั้นก็ถึงคราวผมย้ายทุกอย่างที่ยังตกค้างอยู่ออก เป็นอันเรียบร้อย

    พี่ใหม่ก็ต้องสู้นะครับ ต้องอดทนอย่างมาก เพื่อนผมไปอยู่ออสเตรเลียหลายปีแล้ว เมื่อตอนต้นปีนี้เขากลับมา แล้วเล่าให้ฟังถึงการดำเนินชีวิตที่นั่นในช่วงแรก เขาต้องหาเงินเรียนหนังสือด้วยตัวเอง ต้องทำงานสองถึงสามแห่งทุกวัน และต้องไม่ให้เสียการเรียนด้วย ฟังเพื่อนผมเล่าแล้วผมนั่งอ้าปากหวอ เพราะนึกไม่ถึงว่าคนคนหนึ่งจะสามารถทนทรหดได้มากขนาดนี้ แต่ทุกวันนี้เพื่อนผมก็สบายแล้ว เพราะมีคนเห็นความอดทน ความสามารถ จึงเป็นสปอนเซอร์ให้ ทำให้เพื่อนผมไม่ต้องเรียนหนังสืออีกต่อไป สามารถทำงานเก็บเงินได้อย่างเต็มตัว

    ขอเป็นกำลังใจให้พี่ใหม่ด้วยเช่นกันนะครับ :)

    โชคดีครับ ;)

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: