ลูกแม่ ลูกพ่อ

นลินีโทรมาจากขอนแก่น คุยไป คุยมา ถามถึงหลานๆ เธอก็บอกว่า น้องปาล์ม ลูกชายคนโตป่วย กลับจากหาหมอแล้วงอแง ร้องหาแต่พ่อมัน

“เฮ้ย เธอก็ไม่ต้องคิดมาก อย่างเราตอนเด็กๆ ก็เป็นลูกพ่อ เวลาที่แม่ถามรักใครมากกว่า เราก็บอกว่ารักพ่อมากกว่า”
“เหรอ”
“เออ ขนาดเลือดเรายังบอกว่าเป็นเลือดพ่อเลย”
“อืม”
“แต่พอโตขึ้นนะ เราก็กอดแม่แทบทุกวัน เมื่อเช้าก็ไปกอดพุงฟังเสียงท้องร้องอยู่เลย”
“โห จริงอะ”
“จริงดิ ก็เราต้องอ้อนกินข้าวเช้าฟรีของแม่ทุกวันอะ แหะๆ” :D

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: