หมดกัน

เช้านี้ไปงานหมั้นเพื่อนสมัย ม.ต้น เป็นเพื่อนกลุ่มที่สนิทกันมาก จัดที่โรงแรมคอนราด (CONRAD)

หลายวันก่อน เราเห็นว่าจัดงานในโรงแรมหรู อีกทั้งเป็นเพื่อนที่สนิทมาก และคาดว่าคงมีผู้หลักผู้ใหญ่มาในงานอย่างคับคั่ง จึงไปลองหาเช่าชุดสูท เพื่อเป็นเกียรติแก่เจ้าภาพ แต่หาเช่าไม่ได้ ในที่สุดจึงซื้อสูทใหม่มาหนึ่งชุด และกะว่าจะใช้อีกหลายๆ งาน

เช้านี้ตื่นนอนมาตั้งแต่ตีสี่กว่าๆ ทั้งๆ ที่ตกลงกับเพื่อนไว้ว่าเขาจะเป็นฝ่ายโทรมาปลุกเราตอนตีห้า แต่กลับเป็นเราเองที่โทรไปปลุกเขา (ตื่นเต้นแทนเพื่อนที่จะได้เข้าพิธีหมั้นซะงั้น)

อาบน้ำแต่งตัว ใช่สูทแล้วดูดีมาก หล่อมาก มั่นใจมาก แล้วก็รอเพื่อนมารับ … ทางไปโรงแรมผ่านโรงพยาบาลจุฬา ซึ่งเรานัดกับแฟนไว้ว่าจะไปรับเธอตอนหกโมงครึ่ง เพื่อนจึงจอดส่งเราที่โรงพยาบาลจุฬาก่อนหกโมงครึ่งเล็กน้อย แล้วขับรถไปรอพวกเราที่โรงแรม

พอเรารับแฟนเรียบร้อยก็ตามไปที่โรงแรม แล้วก็เริ่มมีอาการง่วง เลยไปนั่งดื่มกาแฟกับเพื่อน แล้วก็เริ่มปวดอึ (ตุ่ยๆ)

ใกล้เวลาพิธี ก็ช่วยเพื่อนต้อนรับแขก แล้วญาติผู้ใหญ่ก็บอกว่า “เพื่อนฝ่ายชายต้องยกถาดเข้าไปในพิธี” เราเป็นเพื่อนสนิท ถึงถูกมอบหมายให้ยกถาดใส่ถุงขนมหวานจำนวนสองกระสอบ … (สองถุงนั่นแหละ แต่ว่าถุงใหญ่มาก) น้ำหนัก ๔๘ ชั่ง ห้ามแยกถุงออกจากกัน ลองยกขึ้นมาดู .. หนักมาก หนักมากๆ โคตรหนัก หนักชิ๊ปปปปปปปปปปปป …

เริ่มกังวลใจ (ถ้าตูยกถาดอยู่แล้วปวดอึ แล้วตด แล้วเกิดมันเล็ด แล้ว …. ฯลฯ)

พยายามทำใจสบายๆ หายใจเข้าลึกๆ สะกดจิตตัวเอง (ถ้าปวดตดต้องไม่ตด ถ้าปวดตดต้องไม่ตด)

ถึงเวลาพิธี ต้องยกถาดแล้วสิ แถมเขาให้ย้ายไปเดินเข้าประตูที่อยู่ไกลออกไปทางฝากโน้นอีกต่างหาก …

ฮึบ .. ยกถาดขึ้นมา (หนักชิบเป๋งงงงงงงงงงงงงงงงง) ช่างภาพขอถ่ายรูปก่อน เข้าแถว จัดท่า (ปรับโฟกัสเร็วๆ ดิวะ หนักนะฟร้อยยยยยย) แล้วช่างภาพก็ขอถ่ายรูปที่สอง … เหงื่อซึมทั่วตัว

คิดในใจ (ไม่เป็นไร ญาติผู้ใหญ่บอกว่าเดินแป๊บเดียว เดี๋ยวก็ถึงโต๊ะ แล้วก็วาง) … หายใจลึกๆ เดินไปถึงประตู เจอกั้นประตูเงินประตูทอง … ช่างภาพมาขอให้ขยับประตูเงินประตูทองออกมาหน่อย จะได้ถ่ายภาพได้ (ตูจะไม่ไหวแล้วนะเฟร้ย) เพื่อนให้ซองคนกั้นประตู ออกเดินไปข้างหน้า (เฮ้อ ค่อยยังชั่ว)

เจอกั้นประตูเงินประตูทองที่สอง …

ฮวบ … คนหล่อๆ ใส่ชุดสูทใหม่เอี่ยม ถือถาดวางขนมหวานสองกระสอบ หนัก ๔๘ ชั่ง เข่าอ่อน ทรุดตัวลงไปนั่งยองๆ กองอยู่บนพื้น ญาติๆ ในขบวนแตกตื่นตกใจ (ดีที่ห่อขนมไม่หล่นจากถาด) แข็งใจลุกขึ้นยืน … เตรียมออกเดิน ช่างภาพขอถ่ายอีกรูป …

พรวด … คนหล่อคนเดิมลงไปกองอีกรอบ พี่ชายคนโตของเพื่อนเห็นท่าว่าไอ้เบื๊อกนี่คงตายคาที่แน่ๆ เลยช่วยประคองยกถาดเข้าไปในพิธี คำแรกที่หลุดออกมาจากปากเฮียคือ “โห มันหนักขนาดนี้เลยเหรอ” (ขนาดว่าช่วยกันยกแล้วนะเนี่ย ฮือๆ)

กว่าจะเดินไปถึงโต๊ะที่ใช้วางของ ก็ต้องหยุดระหว่างทางอีกรอบ โชคดีมากที่ขนมไม่หลุดออกจากถาดเลย (เฮ้อ รอดตัว)

พอวางถาดเรียบร้อย รู้สึกเหมือนแรงหายไปจากร่างกายหมดเลย ไม่มีแรงเหลือเลย

หมดกัน คนหล่อๆ ในชุดสูทใหม่เอี่ยม ไม่เหลือฟอร์มเลยฟร้อยยยยยยยยยยยยยยยยย (ฮือๆ …)

(ไอ้ ๔๘ ชั่ง นี่มันกี่กิโลกรัมกันเนี่ย)

4 ความเห็น »

  1. Anonymous said

    1 ชั่ง = 1.2 กิโลกรัมครับ
    48 ชั่งก็ 57.6 กก. ครับ

  2. ตกลงวันนั้นได้ตดป่ะ

  3. NOI said

    เมื่อเช้าเล่าให้คุณพ่อฟัง ท่านขำใหญ่ … แล้วบอกว่า ๑ ชั่งตามมาตราจีน เท่ากับ ๐.๖ กิโลกรัมครับ

    สรุปว่าไม่กล้าตดครับ เพราะกลัวติดต่อน :P :D

  4. Keng said

    โห หนักน่าดูนะน่ะ

    คุณหน่อย ถ้าติดต่อนมาด้วยนี่แย่เลยนะ

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: