น้ำตาเล็ด น้ำตาไหล เหรียญทองหญิงเหรียญแรกของไทย

ขนาดแค่เริ่มต้นจะพิมพ์ น้ำตาก็จะไหลอีกแล้ว … ดีใจ ตื้นตันใจ เพราะผมเฝ้ารอวันอย่างนี้มาตั้งแต่เป็นเด็ก รอวันที่พวกเราจะได้ครอบครองเหรียญทองในกีฬาโอลิมปิก …

เมื่อครั้งที่คุณสมรักษ์ คำสิงห์ ขึ้นชกมวยสากลในกีฬาโอลิมปิก และคว้าเหรียญทองเหรียญแรกให้กับชาวไทยได้ ผมดีใจ แต่ว่าต้องรักษากิริยา เก็บอาการ เนื่องจากตอนนั้นกำลังอยู่ในเพศบรรพชิต แล้วหลังจากนั้น ผมก็เฝ้ารอเหรียญทองทางฝั่งนักกีฬาหญิงบ้าง แล้วเมื่อคืนที่ผ่านมา คุณอุดมพร พลศํกดิ์ ก็ทำให้สิ่งที่ผมรอคอยบรรลุผล … นอกจากเหรียญทองหญิงเหรียญแรกของไทยแล้ว เธอยังมีของแถมให้อีก นั่นคือ สถิติใหม่ในการยกน้ำหนัก เป็นของชาติไทย เย้ .. สู้โว้ย … (น้ำตาจะไหลอีกแล้ว … ดีจัง ไม่ต้องหยอดน้ำตาเทียม)

เป็นแรงใจให้กับนักกีฬา และทีมงานทุกคน ขอบคุณที่พวกคุณไปทำหน้าที่เป็นตัวแทนให้ชาวไทย ขอให้ทำหน้าที่ของคุณให้ดีที่สุด และขอให้ทำให้ดีกว่าคนอื่นๆ โชคดีครับ :)

====
เมื่อวานชั่งน้ำหนัก ลดไปหนึ่งกิโลกรัม :D ก็เลยมีฉลองนิดหน่อย สั่งนารายณ์พิซซาเรีย มากินกับแฟน (ได้เจอเบอร์สั่งนารายณ์พิซซาเรียสักที นี่เลย ๐๒ ๖๗๘ ๐๕๕๕)

เมื่อเช้าว่าจะไม่ จะไม่แล้วเชียว .. อดไม่ได้ ไปลองชั่งน้ำหนักดูอีกที .. ขึ้นมาครึ่งกิโลฯ :( (ไม่น่าชั่งเลย จะได้ไม่ต้องมานั่งเศร้า)

====
เอา URLs มาแปะซะหน่อย เอาไว้เข้าไปฟังวิทยุออนไลน์ ด้วย realplayer

http://www.geocities.com/Heartland/Acres/2667/radio.html [วิทยุไอร์แลนด์]
http://www.radiojackie.com/listennowmain.htm [มีข่าวเยอะดี]
http://www.bbc.co.uk/radio/ [วิทยุ BBC อังกฤษ ฟังสำเนียงอังกฤษชัดๆ ที่นี่]
http://www.radiofeeds.co.uk/ [รวม links วิทยุอังกฤษ]
http://radio.real.com/tuner/?type=results&searchtype=radiogenre&genre=Jazz&cache=1 [หน้าค้นหาสถานี Jazz ของ real guide]
http://www.vtuner.com/vtunerweb/ram/5522.ram [อันนี้เป็นสถานี Jazz ที่กำลังฟังอยู่ ชื่อ SunSet Jazz]

ทีวีก็มีนะ
http://wwitv.com/ns3.htm

เน็ตเร็วและแรงก็ดีอย่างนี้แหละ :D

====
ตอนจะเดินมาเปิดร้าน ผ่านเข้าไปซอยย่อย เล็กๆ ข้างตลาด สมัยเด็ก เรียกซอยหรือตรอกนี้กันว่า ตรอกโรงน้ำปลา เพราะมีโรงงานหรือไม่ก็ร้านขายส่งน้ำปลาอยู่ในนั้น และจะส่งกลิ่นน้ำปลาออกมาอย่างซื่อสัตย์ตลอดเวลา (แต่หลังๆ ไม่รู้ว่าชินกับกลิ่นหรือเปล่า ถึงไม่ค่อยจะได้กลิ่นเท่าไหร่แล้ว)

ขณะที่เดินผ่านตรอกโรงน้ำปลา เห็นผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่ง ห้อมล้อมเด็กน้อย อายุประมาณขวบกว่าๆ กำลังช่างเจรจา ถูกอุ้มอยู่ในอ้อมแขนของหญิงคนหนึ่ง และผู้ใหญ่กลุ่มนั้นก็พากันชื่นชม แสดงความรักต่อเด็กน้อยคนนั้น … ผมเกิดความรู้สึกดีๆ ในหัวใจ

เดินต่อมาได้อีกหน่อย ก็คิดถึงเรื่อง โลก สังคม ทรัพยากร ฯลฯ … ในขณะที่พวกเรากำลังใช้ทรัพยากรเหล่านี้ กำลังแกล้งโลกของเราอยู่อย่างนี้ กำลังอาศัยอยู่ในสังคมที่น่าหวาดหวั่น ที่ต้องคอยระวังเนื้อระวังตัว (จนบางครั้งถึงขั้นระแวง) พวกเราเคยคิดถึงพวกคนรุ่นหลังๆ ที่จะเกิดตามมา โตตามพวกเรามาบ้างหรือเปล่า และเราได้ทำอะไรให้พวกเขาบ้างไหมเอ่ย เราได้ช่วยกันดูแลรักษาสิ่งต่างๆ ให้กับคนที่กำลังตามพวกเรามากันบ้างหรือเปล่านะ

ผมยังคงมีความหวังอยู่ในใจว่า … พวกเราจะช่วยกันแก้ไข และทำให้สังคมดีขึ้นกว่าเดิมได้ … และคงจะดีไม่น้อย ถ้าผมยังคงมีชีวิตอยู่ได้ดู ได้เห็น สังคมแบบที่ผมหวังไว้

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: