เมื่อวานวันแม่ ไปกินข้าว(ฟรี)กับแม่ (หลอกหอมแก้มสาวมาด้วย)

เมื่อวานเจ๊ (พี่สาวคนโต) กับเฮียใหญ่ (พี่ชายคนโต) พาคุณแม่และพวกน้องๆ ไปกินข้าวด้วยกัน เขย กับสะใภ้และหลานสาวคนสุดท้องของบ้านก็ไปด้วย :D

หลาน สาวคนสุดท้อง ชื่อ น้องใบเตย อายุสองขวบหนึ่งเดือน … เมื่อก่อนจะกลัวคนใส่แว่นมาก ใครใส่แว่นเข้ามาหาจะร้องไห้จ้า ไม่ว่าปู่ หรืออาแป๊ะ ต้องรีบถอดแว่นออกทันที … แต่เมื่อวานน้องใบเตยติดปู่ กับอาแป๊ะน่าดู ขนาดว่าไม่สนใจอาป๊าเลย ทิ้งอาป๊า แล้วชวนคุณปู่ไปดูช้างหลังบ้าน จากนั้นก็กวักมือชวนปู่ให้ปีนบันไดขึ้นไปเล่นที่ชั้นบนอีกต่างหาก

กลาย เป็นว่าเดี๋ยวนี้น้องใบเตยไม่กลัวคนใส่แว่น อาเจ๊กหน่อย ไม่ได้ใส่แว่นเลยไม่มีความหมาย น้องใบเตยไม่สนใจ ไม่ยอมให้เข้าใกล้อีกต่างหาก พอเราเข้าไปใกล้ก็ทำเสียง ฮึ๊ ฮึ๊ ใส่อีกต่างหาก … -_-‘ (เมื่อก่อนยังให้เราอุ้มเล่นอยู่เลย ฮือๆ หลานไม่รักแล้ว)

ระหว่างทางไปร้านอาหาร มีการยิงมุขใส่กันระหว่างพี่แม็ท (เขยชาวนิวซีแลนด์ของบ้าน) กับเฮียเล็ก (อาป๊าของใบเตย)

เฮียเล็ก : พี่แม็ท แอร์ข้างหลังรถมันใช้ไม่ได้เหรอครับ
พี่แม็ท : ใช้ได้ซี่ นี่ไง (เอื้อมมือไปกดปุ่มให้แอร์ทำงาน)
เฮียเล็ก : (หันไปคุยกับเฮียใหญ่) แอร์รุ่นนี้พิเศษหน่อย ใช้เสียงเป็นรีโมท ..
พี่แม็ท : รถไอมีระบบพิเศษนะ ยูอยากดูทีวีหรือเปล่า
เฮียเล็ก : เฮ้ย ไม่เอา ไม่เอา
เฮียใหญ่ : ในรถมีทีวีด้วยเหรอพี่แม็ท
คุณแม่ : เหรอข้างหลังนั่นมีทีวีด้วยเหรอ ตรงแม่นั่งไม่เห็นมี
เฮียเล็ก : โฮ้ย .. ไม่ใช่หรอก คุณแม่ เดี๋ยวพี่แมทจะจอดให้ดูทีวีที่ร้านข้างหน้าหน่ะสิ มีร้านขายทีวีเยอะเลยแถวนี้
พี่แม็ท : ฮ่า ฮ่า ฮ่า … ใช่ๆ ใครอยากดูเดี๋ยวไอจะจอดให้ลงไปดูนะ
(ฮากันทั้งรถ … น้องใบเตยไม่รู้เรื่องยังหัวเราะกับเขาเลย)
ซ้ออ้อย (หม่าม๊าน้องใบเตย) : (หันมาคุยกับผม) สองคนนี้เค้าทันมุขกันเนอะ ..

หลัง จากหม่ำอาหารกันเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็ลุกเตรียมตัวกลับ .. น้องใบเตยก็งง เพราะกำลังเล่นอยู่ดีๆ ทำไมทุกคนยืนหมดเลย ทำหน้างงมาก อาเจ๊กหน่อยเลยได้โอกาส อาศัยจังหวะลูกชุลมุนหน้าประตู เข้าไปอุ้มน้องใบเตยขึ้นมาแล้วพาไปที่รถ (ขโมยหอมแก้มซะหลายฟอด)

ระหว่าง ทางนึกได้ว่าคุณแม่ยังไม่เคยขึ้นรถไฟใต้ดิน พี่แม็ทเลยแวะสถานีคลองเตยให้ลูกๆ หลานๆ พาคุณแม่ทดสอบรถไฟใต้ดิน แล้วพี่แมทก็ขับรถไปรอเจอกันที่สถานีหัวลำโพงเลยทีเดียว

พอมาถึง สถานีหัวลำโพง เดินลอดถนนมาขึ้นลิฟท์ที่ฝั่งตรงข้าม แล้วก็หยุดคุยกันอีกแป๊บนึง น้องใบเตยคงติดใจลิฟท์ที่พวกเราพึ่งจะออกมากัน เลยเดินย้อนเข้าไปอีกครั้ง พวกเราเลยแกล้งบ๊ายบาย แล้วออกเดิน ปรากฏว่าน้องใบเตยตกใจมาก ทำอะไรไม่ถูก กระโดดหยองแหยงร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ตรงทางเข้าลิฟท์ .. อาเจ๊กหน่อยเลยฉวยโอกาสแสดงตัวเป็นฮีโร่เข้าไปอุ้มมา (ได้หอมแก้มอีกแล้ว)

เออ จะว่าไปแล้ว ที่จริงน้องใบเตยก็ไม่ได้กลัวคนไม่ใส่แว่นทุกคนนี่นา … ปะป๊า หม่าม๊า อาโก อาม่า ไม่มีใครใส่แว่นสักคนเดียว (อ้อ อาม่าใส่ๆ ถอดๆ) แต่น้องใบเตยก็ติดแจทุกคนเลย ถ้านั่งรถต้องนั่งตักอาโก ทั้งขาไป ขากลับ ถ้าอยู่นอกรถต้องอยู่กับอาม่า … สรุป อาเจ็กหน่อยคนเดียวที่หลานไม่รัก (ต้องอาศัยจังหวะชุลมุน เข้าไปอุ้ม เข้าไปหอมแก้ม) -_-“

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: