ลูกบอลสามลูก

สมัยที่ผมเรียน main course เกี่ยวกับ Event Management ที่เมือง Timaru ประเทศ New Zealand นั้น ชั่วโมงแรก อาจารย์ได้มอบหมายภารกิจหลักในการเรียนให้พวกเราอยู่สี่อย่างคือ

respect
balance
team
work

โดยอธิบายว่า respect คือการให้ความเคารพและยอมรับซึ่งกันและกัน เนื่องจากในชั้นเรียนนี้มีนักศึกษาจากหลายประเทศ (นิวซีแลนด์, ญี่ปุ่น, เกาหลี, อินโดนีเซีย และไทย) ซึ่งย่อมต้องมีความเชื่อ ความคิด สภาพแวดล้อมสังคมที่เดิบโตมาแตกต่างกัน ดังนั้นเราจึงต้องให้เกียรติคนอื่นๆ อย่างเสมอภาคโดยการเคารพในสิ่งที่เขาเป็น

balance คือการทำให้ชีวิตมีสมดุล ในการเรียนจะมีทั้งการทำงานหนักและมีช่วงเวลาผ่อนคลาย ทุกคนสามารถแทรกโจ๊กเข้ามาระหว่างการเรียนได้ แต่ต้องไม่ทำให้งานเสียหาย

team หมายถึงต้องทำงานร่วมกันอย่างเต็มที่ และต้องยึดหลัก “There has no I in team” ทุกคนต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เพื่อให้สามารถจบหลักสูตรนี้ได้ทุกคน (นอกจากคนคนนั้นจะท้อถอยและถอนตัวออกไปเองโดยไม่ปรึกษาใครก่อน)

work (hard & very hard) ตลอดระยะเวลาที่ศึกษาต้องทำงานกันหนักมาก เพราะจะไม่มีการสอบ เนื่องจากไม่ต้องการให้เกิดความได้เปรียบเสียเปรียบในเรื่องของภาษา แต่จะให้ทำ assignment แทน (แรกๆ ทำกันสัปดาห์ละฉบับ หลังๆ ทำเฉลี่ยสัปดาห์ละสองฉบับ .. หัวโตกันเป็นแถบ)

นอกจากนี้ระหว่างการศึกษาอาจารย์ยังได้ให้ข้อคิดอีกอย่างกับพวกเราคือ .. ชีวิตเราก็เหมือนกับกำลังโยนลูกบอลสามลูกอยู่ในอากาศ (juggling)

ลูกบอลทั้งสามลูกมีอะไรบ้าง ลูกที่หนึ่งเป็นลูกบอลยาง ลูกที่สองทำจากโลหะ และลูกสุดท้ายทำด้วยแก้ว

บอลแต่ละลูกเป็นตัวแทนของอะไรในชีวิตเราบ้าง …

ลูกบอลยางหมายถึงหน้าที่ อาชีพ การงาน
ลูกบอลโลหะหมายถึงสุขภาพร่างกาย
ลูกบอลแก้วหมายถึงชีวิตครอบครัว สังคม เพื่อนฝูง

อาจารย์บอกว่า หากเมื่อไหร่ที่เราไม่สามารถรักษาสมดุลในการโยนบอลทั้งสามลูกนี้ได้ ก็จะทำให้บอลตกลงสู่พื้น อาจจะตกลูกเดียว หรือสองลูก หรือทั้งหมด แต่ถ้าเป็นลูกบอลยาง มันไม่เสียหาย มันไม่บุบไม่แตก ถ้าบอลโลหะตก แรกๆ อาจจะไม่เป็นไร แต่ถ้าบ่อยเข้ามันอาจจะบุบ และเมื่อมันบุบแล้ว มันก็อาจจะไม่สามารถคืนรูปกลับมาเหมือนเดิมได้ และที่แย่ที่สุดคือถ้าเราทำบอลแก้วตก เราอาจจะทำมันตกได้เพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

ตอนสรุปท้ายเรื่อง อาจารย์บอกว่า ถ้าเมื่อไหร่ที่เราจำเป็นต้องทำบอลตกลงสู่พื้น จงเลือกลูกที่จะตกให้ดี และพยายามรักษาลูกที่เหลือไว้ให้ได้

ข้างบนนั้นเป็นชั่วโมงเรียนแรกๆ … ตอนชั่วโมงสุดท้าย ประโยคสุดท้ายที่อาจารย์สอนพวกเราคือ “Don’t forget to respect the balance.”

คุณละครับ คิดไว้หรือยังว่าบอลลูกไหนสำคัญที่สุดสำหรับคุณ :)

Advertisements

4 ความเห็น »

  1. Mk said

    คุณหน่อยเขียนดีจัง

  2. NOI said

    จำมาเล่าต่างหากละครับ แหะๆ (เขินๆ) ขอบคุณครับ :)

  3. -ae- said

    เป็นข้อคิดที่ดีมากครับ บางครั้งเราเองก็หลงลืมว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

  4. ไปเจออันนี้มาล่ะ :D

    http://www.one-asset.com/ThailandMutualFund/ETF/AllEducation_t.asp?EduID=49

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: