กิจกรรมอันดับต้น ๆ ที่ผมและเมียทำ เมื่อกลับถึงบ้าน หลังจากวางรองเท้าที่ชั้นไม้ หลังประตูหน้าบ้านแล้ว ก็จะล้างมือ ล้างเท้า บางทีก็ล้างในห้องน้ำ แต่บางทีก็เดินผ่านห้องครัวไปเปิดประตูหลังบ้าน แล้วออกไปล้างมือเท้าที่ก๊อกตรงระเบียง
การล้างมือในห้องน้ำ ก็ล้างที่อ่างล้างหน้า ส่วนการล้างเท้า สามารถใช้สายฉีดชำระ หรือหยิบฝักบัวลงมาเปิดน้ำใส่เท้าได้ ทำให้ไม่ต้องก้มหัวลงมามาก แต่ถ้าหากเป็นที่ระเบียง ก๊อกน้ำจะอยู่ค่อนข้างต่ำ ต้องก้มตัวลงไปเปิดปิดน้ำ
เมื่อวานนี้เมียผมกลับเข้าบ้านมาก็บ่นปวดหัวนิดหน่อย แล้วเดินออกไปล้างเท้าตรงระเบียง ล้างเท้าเสร็จแล้วเธอเดินเข้ามาในครัวบ่นว่าปวดหัว เหมือนจะเป็นลม ตอนนั้นผมยืนอยู่ในห้องโถงซึ่งอยู่ห่างจากเธอประมาณห้าหกก้าว จึงรีบบอกให้เธอนั่งลง เพราะเกรงว่าหากเธอล้มลงไป จะเข้าไปช่วยรับตัวเธอไว้ไม่ทัน แต่กว่าเธอจะยอมนั่งก็ต้องพูดว่า “นั่งลง นั่งลง นั่งลง” ด้วยเสียงต่ำ ๆ ดุ ๆ อยู่สองสามที จนผมเดินไปจนเกือบถึง เธอจึงย่อตัวลงนั่งที่ธรณีประตูครัว
เมื่อผมไปยืนอยู่ตรงหน้าเธอ เห็นเธอใช้ศอกยันเข่า กำลังเอามือทั้งสองประคองหน้าผากตัวอยู่เอง ผมเห็นว่าเธอปลอดภัยแล้วจึงพูดกับเธอด้วยเสียงต่ำ ๆ แต่นุ่มนวลว่า “ดีมาก ดีมาก … ขอมือ”
[หลังจากนั้น ผมแทบเอาชีวิตไม่รอด แฮ่ ๆ]
