เอารูปที่ถ่ายไว้ จากเรื่องที่แล้ว (วันเดียวกันนี่แหละ) ตอนแรกรีบพิมพ์ เพราะกลัวอารมณ์มันตกหล่นไปซะก่อน จึงนำภาพขึ้นมาให้ชมกันภายหลัง ;)
ภาพที่หนึ่ง
เข้าไปขออนุญาตพี่เสื้อเขียว และได้รับข้อมูลว่า ช่องเจ็ดสี ทีวีเพื่อคุณมาตั้งกล้องถ่ายทำตั้งแต่ตีห้า
ภาพที่สอง
อ้อมมาถ่ายอีกด้าน เพราะพี่เสื้อเขียวบอกว่าจะได้ภาพสวยกว่า (แต่ว่ามืดพอๆ กัน)
ก่อนจะขึ้นไป TK Park ไปยืนฟังวงดนตรี Trio Latin Jazz กับชาคีย์ มีความเห็นตรงกันว่า เล่นเจ๋งอย่างกับเปิดแผ่นซีดี เพราะเหมือนต้นฉบับจริงๆ
มุมเงย ชอบภาพมุมนี้เป็นพิเศษ (แต่บางทีถ้าเป็นสาวๆ ก็ไม่กล้าถ่าย กลัวเขาหาว่าเป็นโรคจิต)
The Sax เล่นได้เนียนจริงๆ ชอบๆ
The Guitar พี่เล่นได้มันส์มากครับ ;) และขอบคุณสำหรับรอยยิ้มที่ส่งมาทักทายนะครับ :D
The Drum อยากจะอ้อมไปถ่ายด้านหลัง เพราะเห็นเอาไมค์มาจ่อ (แต่กลัวถูกกล่าวหาว่าชอบถ่ายประตูหลัง) ชอบกลองพี่จัง และพี่ตีได้ประทับใจเพื่อนกับผมมาก มีตีค่อย ตีดัง (อยากลองเล่นมั่งจัง)
The Feeeeeeling โว้ โว้ เย้ เย้ .. (อยากออกไปดิ้นๆๆ)
The End จบแล้ว ยิ้มเผล่ :D
ถ่ายรูปร้านอาหารตอนเช้า ที่ผมแวะกินประจำก่อนเข้าไปทำงาน (ยกเว้นวันไหนไปถึงสาย ก็ไม่ได้กิน) มาให้ดูตามสัญญา
ร้านข้าวราดแกง สองอย่าง ๒๐ บาท (ยกเว้นอาหารพิเศษบางชนิด) จะช่วงเจ หรือไม่เจ ก็ราคานี้ ไม่มีการฉวยโอกาสขึ้นราคา
ลูกค้าตรึมเห็นๆ ตอนที่ถ่าย ยังไม่ใช่ช่วงพีค ลูกค้ามาเรื่อยๆ แทบไม่ขาดสาย กินได้เต็มที่ ไม่มีคำว่าเสียดายตังค์
อยู่ข้างโรบินสันบางรัก ลงรถเมล์ แล้วหันหน้าเข้าโรบินสัน บางรัก จะมีซอยทางขวามือ ข้ามถนนแล้วเดินเข้าไปหน่อย ร้านอยู่ด้านซ้าย มีข้าวกล้องขายด้วย
กินแล้วประทับใจ ไม่ได้ค่าโฆษณา (แม้ว่าตอนถ่ายรูปแล้ว อาแป๊ะจะไม่คิดตังค์ค่าข้าว แต่เราก็ไม่เอา) ;)
อยากเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่ตั้งใจ ทำงานด้วยความรัก มีคุณธรรม มีจรรยาบรรณในอาชีพของตน ขอบคุณที่พวกคุณเกิดมาบนโลกใบนี้ ขอน้อมคารวะ :)
เลิกงานแล้วไปตะลอน TK Park ค่ำค่อยกลับบ้าน
ลงจากรถเมล์สาย ๒ ที่ราชดำเนิน ตอนสองทุ่ม เดินเอื่อยๆ แวะดูหนังสือร้านพี่อ้อย ลอยชายมาเรื่อยๆ จนถึงหน้าโบสถ์พราหมณ์ ได้ยินเสียงไซเรน จึงเพ่งมองไปเห็นมอเตอร์ไซค์ฉลามบก เห็นพี่ตำรวจควบเจ้าตัวร้องหวอมาดักหยุดรถที่ต้นถนน เราก็งง นึกว่าจะมีขบวนเสด็จ แต่พอมองดูอีกที เห็นรถลากค่อยๆ ออกตัวมาทางเรา นึกอะไรขึ้นมาได้ ลองมองไปที่เสาชิงช้า …
เฮ้ย เสาชิงช้าไม่มีแล้ว
เฮ้ย เสาชิงช้าอยู่บนรถคันนี้แน่ๆ
เฮ้ย รีบเปิดกระเป๋า
เฮ้ย รีบหยิบกล้อง
เฮ้ย หากล้องไม่เจอ
เฮ้ย ควาน ควาน ควาน เจอกล้องแล้ว
เฮ้ย รถเลี้ยวผ่านหน้าเราไปแล้ว
เฮ้ย นี่ไงเสาชิงช้าต้นใหญ่ๆ สองต้น
เฮ้ย รถไปแล้ว
เฮ้ย ผ่านไฟเขียว
เฮ้ย ผ่านไฟเขียวอีกอันแล้ว
เฮ้ย …..
วิ่งหน้าตั้ง
เฮ้ย รถติดไฟแดงตรงอนุสาวรีย์
เฮ้ย … วิ่งหน้าตั้งต่อไป
เฮ้ย รองเท้าจะหลุด …
วิ่งตามรถคันนั้นตั้งแต่บริเวณหน้าโบสถ์พราหมณ์
ผ่านร้านซิปแอนด์เซิร์ฟ
ผ่านฝูงชน
ผ่านร้านมนต์
ผ่านร้านพี่เจตน์
ผ่าน 7-11
ผ่านร้านเก่าเรา
กำลังจะผ่านสะพาน
เฮ้ย … ไฟเขียวแล้ว
damn !! I missed it !!!
ปีนี้ท่าทางจะเป็นการกินเจที่ค่อนข้างลำบากที่สุด เพราะต้องตื่นไปทำงานแต่เช้า ไม่ได้กินข้าวที่บ้าน แม้จะโชคดีที่แถวสำนักงานมีร้านขายข้าวราดแกงเจ (อร่อยนะ มีข้าวกล้องด้วย แถมถู๊ก ถูก ราดสองอย่างยี่สิบบาทเอง — ไว้จะถ่ายรูปร้านมาให้ดู) แต่ก็ขายเฉพาะช่วงเช้าเท่านั้น
พอถึงช่วงเที่ยงก็ชีวิตลำเค็ญแล้ว เพราะอาหารแถวนั้น ทั้งไม่อร่อย และแพง น้ำแข็งเปล่าแก้วละ ๒ บาทอีกต่างหาก แบบว่าคิดเงินแล้วมีเคือง
สมัยทำร้านเน็ต ช่วงกินเจผมจะไม่ดื่มกาแฟเลย กาแฟเจก็ไม่ดื่มกับเขาด้วย ถ้าง่วงก็ลุกเดินไปเดินมา หรือไม่ก็หลับไปซะเลย แต่พอทำงานแล้วฟุบหลับไม่ได้ แถมเช้านี้ต้องรีบตื่นแต่เช้า เพราะกลัวรถติดมากเนื่องจากนักเรียนเริ่มเปิดเทอมกันแล้ว วันนี้ตื่นมาตอนตีห้ากว่าๆ แบบว่านาฬิกาปลุกยังไม่ทันทำงาน พอไปถึงออฟฟิศ ง่วงชะมัด สายๆ ลงไปหาซื้อกาแฟเจที่ Tops ก็ดันหมดอีก (เหลือแต่แบบผสมโสม แพงเวอร์ๆ)
พอเลิกงาน เลยคิดว่าจะแวะเยาวราช หาซื้อกาแฟเจไปไว้ที่ออฟฟิศ เพราะเจ้านายก็กินเจเหมือนกัน และเช้านี้ก็บ่นง่วงเหมือนกัน (ตอนเที่ยงเฮียแกต้องไปดื่มกาแฟเจที่ Black Canyon แก้วละ ๖๐ จ๊าก ยังมี tip ให้อีกสิบบาทด้วยนะ)
ลงจากรถเมล์สาย ๑ ที่ต้นถนนเยาวราช เดินมาเรื่อยๆ ก็เจอร้านขายกาแฟเจจนได้ แพคละ ๓๐ ซอง ราคา ๗๐ บาทเอง (ซองละไม่ถึงสามบาท) เป็น 3 in 1 อีกต่างหาก :D
ก่อนซื้อก็โทรกลับบ้านมาถามคุณแม่ว่าต้องการกาแฟเจด้วยไหม คุณแม่บอกว่าไม่ต้องการเพราะว่ามีแล้ว
“แล้วกระเพาะปลาเจเยาวราช เจ้าที่ผมบอกว่าอร่อยละ ม๊าม่าจะลองกินเปล่า?”
“ไม่เอา ฉันเพิ่งจะกินข้าวเสร็จเดี๋ยวนี้เอง”
อ้อ เราก็เลยรู้ว่า กลับบ้านไปไม่มีอะไรกินแน่ หาอะไรกินไปเลยดีกว่า
เดินจากเยาวราชจนถึงสะพานเหล็ก เห็นร้านขายข้าวราดแกงร้านนี้
อืม โหงวเฮ้งดี น่าลอง แวะสักหน่อยละกัน กินเสร็จก็จ่ายตังค์ แล้วควักกล้องออกมาถ่ายรูปไว้ (สองรูปข้างบนนั่นแหละ)
ตานี้ถ้าถ่ายแต่รูปร้าน พอให้ใครดูก็อาจจะนึกภาพไม่ออกว่าร้านอยู่ตรงไหน เลยยืนหน้าร้านแล้วถ่ายออกไปทางฝั่งเมอร์รี่มิลล์ (เมอร์รี่คิงส์ วังบูรพา เก่า)
เอาอีกรูปละกัน จะได้เห็นกันจะจะ จากจุดเดิม มองไปอีกฝากของสะพาน ได้รูปนี้
คราวนี้คงไปกันถูกแล้วใช่ปะครับ :D
/me ไม่ได้ค่าเชียร์ ค่าโฆษณาใดๆ ทั้งสิ้น แต่กินแล้วประทับใจอะ ;)
|
