เสร็จจากบริจาคโลหิต เราก็กลับไปที่สำนักงาน ไปถึงตอนเกือบๆ บ่ายสาม ทุกคนทำงานกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว รอเวลากลับบ้านตอนสี่โมงครึ่ง (เนื่องจากทำงานเสร็จเร็ว จะได้กลับบ้านกันเร็ว)
นั่งรอกันไปมา เช็คเมลกันก็แล้ว ในที่สุดก็มีคนนำ ubuntu Live CD ที่เรานำไปแจกเมื่อเช้าออกมาเริ่มเล่นเกม จากหนึ่งคน เป็นสองคน เป็นสามคน ท่านหัวหน้าแผนกก็ใช้เครื่องที่มี Linux อยู่แล้วเล่นด้วย เป็นสี่เครื่อง
แจกไปห้าแผ่น ใช้กันสามแผ่น เกินห้าสิบเปอร์เซ็นต์ เกินคาดแฮะ :D
วันนี้เลิกงานเร็ว ออกจากสำนักงานมาตั้งแต่บ่ายกว่าๆ ตอนแรกว่าจะไปนั่งรอแฟนที่โรงพยาบาล แต่อีกใจก็ไม่รู้ว่าอยากจะทำอะไรกันแน่ เลยเสี่ยงดวงดูว่า ถ้ารถเมล์สาย ๗๗ มา ก็จะนั่งไปหาแฟน แต่ถ้าสาย ๑ มาก็ว่าจะกลับบ้าน
สาย ๑ มีจำนวนรถเมล์มากกว่า บ่ายนั้นเราจึงได้ขึ้นสายหนึ่ง จนรถมาติดอยู่แถวเยาวราช ก็มาคิดว่า เออ ไม่ได้บริจาคโลหิตมานานแล้วนี่หว่า จะไปบริจาควันนี้ดี หรือว่าจะรอไปบริจาควันที่ ๕ ธันวาฯ ทีเดียวเลย
มาคำนวณดูอีกที เห็นว่าเดือนกันยายน กับธันวาคมห่างกันสามเดือนพอดี ถ้าบริจาควันนี้ โอกาสที่จะได้บริจาคทันวันที่ ๕ ธันวาฯ ก็เป็นไปได้ แต่ถ้าช้ากว่านี้ก็จะบริจาควันที่ ๕ ธันวาฯ ไม่ได้ (เหตุผลสำคัญที่อยากไปบริจาคโลหิตในวันที่ ๕ ธันวาฯ ก็เพราะจะเป็นวันที่มีของให้กินเยอะ) :D
จึงลงจากรถเมล์ แล้วเดินข้ามฟากไปทางวัดมังกร ขึ้น ๕๐๗ ไปสภากาชาดไทย กะว่า บริจาคโลหิตเสร็จแล้วจะไปนั่งอ่านหนังสือรอแฟน แต่พอขึ้นไปนั่งบนสาย ๕๐๗ ได้แป๊บนึงก็นึกออกว่า เย็นนี้ที่สำนักงานนัดแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดหลังเลิกงานกัน แล้วเราก็รับปากที่จะเป็นคนอยู่ดูแลความเรียบร้อย เลยรีบโทรไปบอกที่ออฟฟิศว่าจะกลับไปหลังบริจาคโลหิตเสร็จ
ตอนที่นอนอยู่บนเตียงรับบริจาคโลหิต เราก็มองคนโน้นที มองคนนี้ที สังเกตเห็นว่ามีแต่คนน่ารักมาบริจาคโลหิตกันทั้งนั้น อืม … คาดว่าเป็นรอบของคนหน้าตาน่ารักโดยเฉพาะ :D
๕ กันยายน ๔๙ Linux ยึด RMT
วันนี้ไม่มีงานส่งมาจากอเมริกา เพราะทางโน้นหยุดไปดูงาน บวกกับเป็นวันเกิดเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง พวกเราจึงมี Surprised Party เล็กๆ ให้เธอ
หลังจากนั้นน้องคนหนึ่งซึ่งกำลังติดพันอยู่กับการหาวิธีติดตั้ง MSN Games บนเครื่องก่อนที่เราจะมีปาร์ตี้กัน ก็กลับไปวุ่นกับคอมพิวเตอร์ของเธอ และลากคนอื่นๆ ไปช่วยอีกหลายคน
มีคำแนะนำต่างๆ มากมายเช่น ให้เล่น Yahoo! Games แทน ให้เล่น MSN Games แบบ Online ไม่ต้องติดตั้งลงเครื่อง ฯลฯ
สุดท้ายทุกคนก็ยอมแพ้ และเธอก็ได้เล่น MSN Games สมใจ แต่ … จอ LCD ไม่สามารถแสดงภาพของเกมนั้นได้ดี และ … มันคือเกม Mahjongg ผมจึงแนะนำให้เล่นเกมนี้บน Linux แทน เพราะบน Linux มีภาพที่สวยงามกว่ามาก เธอตกลงทดลองดู ผมจึงนำ ubuntu Linux 6.06.1 Dapper Dark ไปให้เธอใช้แบบ Live CD
พอ boot เข้า Linux เรียบร้อย ผมก็เปิด Menu Games ให้เธอและคนอื่นๆ ดู ปรากฏว่าเกมส์เพียบ :D
คราวนี้ก็มีคนอยากเล่นเกมส์กันมากขึ้น ผมจึงแนะนำให้ใช้เครื่องของหัวหน้าแผนกที่เป็น ubuntu อยู่แล้ว เท่ากับตอนนี้มีสองเครื่อง
จากสองก็เป็นสามคน .. ทำไงดี มี ubuntu Linux อยู่เครื่องนึง อีกเครื่องนึงเป็น Live CD แถมผมดันมี Live CD อยู่แผ่นเดียว …
ปัญหาต้องมีทางแก้ .. ขั้นแรก ขออนุญาตคนที่กำลังเล่นเกมอยู่ที่เครื่องหัวหน้าแผนกเข้าไปจัดการดังนี้
๑. เปิด XDMCP sever และอนุญาตให้ remote เข้ามาใช้งานได้
๒. add user
๓. จัดการ password user
๔. mkdir /home/user
๕. chmod 777 /home/user
๖. reboot หนึ่งที (ที่จริงแต่ restart gdm จะได้หรือเปล่านะ ลืมทดลองดู)
๗. ไปที่เครื่องที่เป็น Live CD
๘. ตั้ง static IP และ enable eth0
๙. สั่ง login ผ่านทาง XDMCP
๑๐. สั่ง eject แผ่นออก
๑๑. นำแผ่น Live CD ไปให้คนที่สามเล่น
.. จากสามก็เป็นสี่คน ..
คราวนี้เลยจัดการ add user ทีเดียวสอง accounts แล้วให้ทุกคนใช้ XDMCP เข้าไปเล่นเกมกัน
นอกจากนั้น เครื่องของหัวหน้าแผนกก็มีคนแวะเวียนกันเข้ามาชิงชัยทำเวลาในเกม Mahjongg ให้น้อยที่สุด เพราะมีรางวัลท้าทายว่า ใครสามารถทำลายสถิติ ๓.๒๘ นาทีของท่าน director ได้ (แบบสี่สะพาน) ท่านจะเลี้ยงส้มตำหนึ่งครก
ตอนนี้หัวหน้าแผนกอีกคนก็อยากให้ลง Linux ไว้ในเครื่องบ้างเหมือนกัน :D
นอกเหนือจาก Linux แล้ว Firefox ก็ได้เปล่งแสงฉายรัศมีกับเขาด้วย … เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งต้องการ download หน้าเว็บที่เป็น flash (swf) แต่ไม่สามารถใช้ IE ทำตามต้องการได้ เหมือนเขี่ยบอลมาเข้าทางให้ได้ยิงประตู เราจึงรีบนำเสนอ Firefox พร้อมความสามารถต่างๆ ของมัน
สรุปวันนี้ที่สำนักงานได้ใช้ FOSS กันทุกคน และมีความสุขกับมันทุกคน
คืนนี้กลับมาบ้าน นั่งเผาแผ่น ubuntu Linux 6.06.1 ไปแจกทุกคนตามสัญญา ;)
/me จะเรียกวันที่ ๕ กันยาฯ ว่า “RMT Linux Day” ดีมะ :D
หลังจากเลิกทำร้านเน็ตแล้ว คอมพิวเตอร์ก็ขายไปเกลี้ยง เหลือข้าวของบางอย่างที่ไม่ได้ขาย ไม่ได้ขนกลับบ้าน จึงบริจาควัดสวนแก้ว มีลูกค้า และน้องที่รู้จักมาร่วมบริจาคด้วยนิดหน่อย ดังนี้
๑. โต๊ะคอมพิวเตอร์ ๖ ตัว
๒. เคาท์เตอร์ ๑ ตัว
๓. คอมพิวเตอร์และจอเก่าๆ หลายตัว
๔. โต๊ะวางของตัวเล็ก ๒ ชั้น หนึ่งตัว
นั่นสำหรับสาธุแรก
วันต่อมาคุณแม่มาถามว่ามีคอมพิวเตอร์เหลืออีกไหม เพราะมีพระมาขอบริจาคไว้ (จะเอาไปให้นักเรียนมั๊ง) วันนี้เลยมายำอุปกรณ์ที่เหลือๆ โดยแฟนเราได้ร่วมสมทบอุปกรณ์มาให้อีกหลายชิ้นด้วย (แฮบ CD-ROM ของหลานไปบริจาคก่อน ไว้ค่อยซื้อตัวใหม่มาใช้คืน แหะๆ) วันนี้เลยสามารถจัดชุดคอมพิวเตอร์บริจาคได้อีกหนึ่งชุด
จึงมาบอกเพื่อให้ได้ร่วมอนุโมทนาบุญในครั้งนี้ :)
อาทิตย์ที่แล้ว เช้าวันหนึ่งโทรไปคุยกับแฟน ตอนที่ผมอยู่บนรถเมล์ กำลังเดินทางไปทำงาน แล้วไม่รู้ว่าไปพูดอะไรเข้าทำให้แฟนงอน เย็นนั้นเลยรีบไปหาเธอ ไปรับเธอกลับบ้าน แล้วจะได้คุยกันว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะผมเชื่อว่า การพูดผ่านทางโทรศัพท์โดยที่เราไม่ได้เห็นสีหน้า แววตา ท่าทาง ทำให้เกิดความเข้าใจผิดกันได้ง่าย
ผมขึ้นรถไฟฟ้าไปหาเธอ ลงที่สถานีศาลาแดง … พอดีได้ยินเสียงแซกโซโฟน เลยไปตามหาเสียงนั้น เพราะแฟนผมยังไม่เสร็จธุระ
เดินข้าห้างเซ็นทรัล ลงไปด้านล่าง พบกับต้นเสียง เป็นชายตาบอด นั่งเป่าแซกโซโฟนเพลงพระราชนิพนธ์ ผมหย่อนเงินลงกล่อง แล้วเดินไปนั่งบนกำแพงเตี้ยๆ ฝั่งตรงข้าม นั่งอิ่มเอิบกับบรรยากาศ และรอให้เขาบรรเลงเพลง แต่สักพักเดียวก็มีเจ้าหน้าที่ของทางห้างเซ็นทรัลเดินมาบอกว่า “There is no sitting” “Oh, sorry” ผมสวนออกไปโดยอัตโนมัติ แล้วรีบลุกเดินออกมา
พอเดินออกมาได้หน่อยก็คิดว่า เอ๊ะ เจ้าหน้าที่คนนั้นน่าจะเป็นคนไทยนะ … แล้วทำไมพูดภาษาอังกฤษกับเรา ? เขาคงคิดว่าเราเป็นชาวต่างชาติมั๊ง (เคยมีคนทักว่าผมเหมือนคนญี่ปุ่นบ่อยๆ)
แฟนผมยังไม่เสร็จธุระต่างๆ ของเธอ ผมจึงเดินเล่นไปมาบนถนนสายนั้น มีผู้หญิงคนหนึ่งพยายามเดินแซงผมขึ้นไปในช่องว่างระหว่างตัวผมกับต้นไม้ แต่ไม่พ้น จึงมาชนกับผม เธอกล่าวว่า “Sorry” “Opps, sorry” ผมสวนออกไปด้วยความตกใจ .. จากนั้นเธอก็เดินถอยออกแล้วแซงผมขึ้นไปจากอีกด้านหนึ่ง ผมพิจารณาดูแล้วก็ว่า เฮ้ย ญ ไทยนี่หว่า สงสัยคิดว่าเราเป็น ญี่ปุ่นอีกคนมั๊ง
วันนั้นจึงเป็นวันที่ผมถูกเข้าใจผิดมากมายเหลือเกิน
หลังจากไปรับแฟน และได้คุยกันแล้ว ก็เข้าใจกัน ความเข้าใจผิดก็หายไป … แต่ผมจะไปตามแก้ความเข้าใจของอีกสองคนนั้นดีไหมนะ แล้วจะไปตามเจอได้อย่างไร (โดยเฉพาะสาวคนนั้น น่ารักด้วย อิอิ)
|
