ลูกค้าเก่าแก่ สาวชาวเยอรมัน หายหน้าหายตาไปปีกว่า คราวนี้กลับมาพร้อมลูกสาวตัวน้อยๆ อายุขวบนิดๆ นามว่า Shnia (ชไนย์อะ แต่แม่เธอบอกว่า คนเยอรมันเองมักจะออกเสียงผิดเป็น ชนียา) ถูกจับนั่งมาในรถเข็นด้วย
ที่จริงวันนี้ (๘ พ.ย.) เธอมาที่ร้านนับเป็นครั้งที่สอง โดยครั้งแรกมาเมื่อสองสามวันก่อน ครั้งแรกไม่มีอะไรมาก เพราะใช้งานแค่ครึ่งชั่วโมง และเราโชว์ความสามารถของมือทั้งสองหลอกเด็กได้อยู่หมัด (เล่นจ๊ะเอ๋ กับสอนให้เดาะลิ้นด้วย ชอบใจใหญ่) แต่คราวนี้เธอใช้งานนานหน่อย เลยปล่อยลูก ลงมาเดิน เพราะไม่อย่างนั้น น้องจะร้องกรี๊ดๆ ตลอด (เราก็กำลังยุ่งด้วยไง หมุนไป หมุนมาอยู่แถวเคาท์เตอร์)
พอปล่อยน้อง Shnia ลงมาเท่านั้นแหละ เธอไม่หยุดเลย แรกๆ ก็รื้อกระเป๋าที่แขวนไว้หลังรถเข็นเธอ เอาสายต่อ USB ออกมา เอาจุกนมหลอกแบบมีสายยาวๆ ที่ตรงปลายอีกด้านมีกิ๊ปไว้เหน็บเสื้อออกมา เอายางรัดผมวงเล็กๆ สีสวยสดออกมา (เยอะเลย) แล้วก็เอายางเข้าปาก (สงสัยจะหิว แล้วสีมันก็น่ากินด้วยนะ) ดีที่แม่เธอเห็นก่อน เลยบอกให้เธอเอามันออกมาจากปาก (ยางรัดผมนี่มันไม่ขมเหมือนยางรัดของทั่วไปหรือไงนะ .. ไม่กล้าลองเอง … แหะๆ)
จากนั้นเธอก็เดินไปทั่วร้าน หยิบโน่น คว้านี่ มุดเข้าใต้โต๊ะลูกค้า แล้วมาโผล่ออกใต้เก้าอี้ เล่นตุ๊กตาที่ห้อยอยู่กับเป้ของน้องนักเรียน เอานิ้วจิ้มเข้าไปในปลั๊กไฟ (ดีที่นิ้วใหญ่กว่ารูปลั๊กนะ) -_-”
เราเลยต้องรีบเข้าไปเล่นด้วย พับกระดาษเป็นรูปหัวหมู (ปากแหลมๆ ที่จริงมันคล้ายมดแดง วี.๖ มากกว่านะ) พับยังไม่ทันเสร็จ เธอก็คว้ากระดาษไปจากมือเรา แล้วทิ้งลงพื้น (ไม่กลัวเทศกิจปรับเรอะ) อะ ไม่เป็นไร เพราะเตรียมกระดาษไว้สองแผ่น ทิ้งไปแผ่นนึงก็เอาอีกแผ่นมาพับ เธอก็คว้าไปอีก เราก็หยิบแผ่นแรกที่เธอทิ้งไปขึ้นมาพับต่อ เล่นเอาล่อเอาเถิดอยู่สักพัก เธอก็หันไปหาอะไรที่น่าสนใจกว่า …
คราวนี้เดินไปที่โต๊ะวางกาต้มน้ำ (ชั้นวางทีวี/วีดีโอนั่นแหละ เอามาดัดแปลงใช้) ดึงถุงพลาสติกลูกใหญ่ที่ใส่กาแฟซอง ชาซอง โอวัลตินซอง ที่เราเสียบไว้ตรงชั้นล่างออกมา โหยอมรับเลยว่าเธอแข็งแรงมาก เพราะถุงนั้นหนักเหมือนกันนะ เธอถือเดินไปเดินมา สักพักก็เปลี่ยนเป็นลากไปลากมา แล้วในที่สุดก็นั่งทับ -_-” (ของกินนะเฟร้ย)
ตานี้ถึงคราวเจ้าลูกหมี ตุ๊กตาตัวน้อยๆ แบบที่เขาเอาไว้ห้อยตรงหัวซิบกระเป๋าเป้ น้องลูกค้าทำหล่นไว้นานแล้ว (ไม่มาเอาคืนไปสักที สงสัยจะไม่เอาแล้ว) ตรงจุดที่ Shnia นั่งทับถุงใส่สารพัดเครื่องชงในซองนั้น อยู่ใกล้เคาท์เตอร์เรา ซึ่งเจ้าลูกหมีเคราะห์ร้ายก็ถูกวางกองรวมกับแผ่นดิสก์เก็ตและของต่างๆ ที่ลูกค้าลืมไว้ เป็นจุดรอคนมารับของกลับน่ะ ประมาณนั้น น้อง Shnia เห็นตุ๊กตาก็คว้าไปกำไว้ แล้วก็ทิ้งลงพื้น เราเลยเก็บขึ้นมาเล่นด้วย ทำหมีเต้น หมีร้องเพลง เธอก็หัวเราะเอิ๊กอ๊าก แล้วก็เลิกสนใจ หันไปคว้าแผ่นดิสก์เก็ตแทน -_-” โอยต้องหลอกล่อกันใหญ่ เพราะเธอเพิ่งทำแผ่นดิสก์เก็ตของหม่ามี๊ตัวเองเจ๊งไปแผ่นนึง -_-”
แล้วเธอก็ออกเดินอีกครั้ง จากหน้าร้าน เข้าไปหลังร้าน ไปหาแม่และรถเข็นของเธอ โดยไม่ลืมที่จะลากถุงไปด้วย แต่คราวนี้ข้าวของในถุงเริ่มตกหล่นไปตามทาง จึงช่วยให้เธอเบาแรงและเดินได้เร็วขึ้น พอเดินกลับไปถึงรถเข็น เธอก็รื้อของในกระเป๋าที่ห้อยอยู่ท้ายรถอีกครั้ง เลยเจอแม่เธอจับนั่งในรถแล้วล็อคไม่ให้เดินไปมา แรกๆ อาจจะเพราะ Shnia หิว เลยยอมนั่งดูดนมแต่โดยดี จนกระทั่งนมหมดขวด … เติมพลังแล้วนี่ อยากออกมาซ่าอีกรอบใช่ม๊า …
ครั้งนี้แม่เธอไม่ยอมปล่อยให้ออกมา เธอเลยกรี๊ดๆ เราก็ต้องระเห็จจากเคาท์เตอร์ไปเล่นกับน้องอีกครั้ง คราวนี้ได้ใช้ความสามารถของมือเหมือนวันก่อน แล้วเธอก็คว้านิ้วชี้เราเข้าปาก อะโด่เคยเลี้ยงหลานมาแล้ว รู้นะว่าจะกัดอะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า เราก็งอนิ้วแล้วไปยันไว้ตรงเหนือปาก ใต้จมูก เหลือแต่มือของเธอเองที่เข้าปากไป ฮ่า ฮ่า ฮ่า … หลอกล่อกันอยู่สามสี่ที ทีนี้ไม่เอาแล้ว ร้องเรียกหาขวดนม ส่งเสียงว่า หม่ำ หม่ำ … เราก็หยิบขวดนมเปล่าให้ เธอก็ส่ายหน้า (แน๊ รู้อีกว่าหมดแล้ว) หยิบขวดน้ำให้ เธอก็เอาไปดูด พอดูดเสร็จก็พยายามจะลุกออกจากรถเข็น ดันตัวขึ้นด้วยสองแขน แต่มันติดเข็มขัดล๊อคไว้ เธอจึงส่งเสียงร้องกรี๊ดอีก -_-” (สงสัยที่ดื่มน้ำเพราะเตรียมกรี๊ดนี่เอง)
เอาวะ ไม้ตาย ปูไต่ไปตามแขน หัวเราะใหญ่ สงสัยจะจั๊กจี๋ ปูเลยไต่จากแขนซ้ายอ้อมหลังไปแขนขวา Shnia พยายามจับปูด้วยนะ แต่คว้าไม่ทันร๊อก อิอิ :D
พอดีแม่เธอใช้งานเสร็จพอดี เลยเก็บข้าวของ แล้วพาน้อง Shnia ออกเดินทางอีกครั้ง …
เวลาเกือบชั่วโมง รู้สึกว่าหมดพลังงานไปเยอะ .. เหมือนๆ จะผอมลงอีกสักสิบโลฯ ได้ -_-”
/me แต่ก็อยากมีลูกนะ … เช้านี้ (๙ พ.ย.) ก่อนตื่นมา ฝันว่ามีลูกตั้ง ๘ คนแหน่ะ แต่ว่าเสียชีวิตไปคน เหลือเจ็ด แถมเกิดครบวันในหนึ่งอาทิตย์เลยอีกต่างหาก
