นิตยสารดนตรีออนไลน์ ชื่อ ไทยมิวสิคเว็บ เป็นนิตยสารบนอินเตอร์เน็ตที่เพื่อนสนิทคนหนึ่งของผม กับผมช่วยก่อตั้งขึ้นมาเมื่อหลายปีก่อน โดยที่พวกเราได้รับการสนับสนุนจากเพื่อนๆ และน้องๆ อีกหลายคนที่คอยให้คำแนะนำ ส่งเรื่อง ส่งคอลัมน์ ตรวจแก้คำผิด หาโฆษณา ฯลฯ แต่ตอนนี้เว็บดังกล่าวได้ปิดตัวลงไปแล้ว แต่มีคนจดชื่อโดเมนนั้นไว้ และนำไปใช้ทางอื่นเรียบร้อย
คืนนี้ผมได้คุยกับน้องลูกค้าคนหนึ่ง ชื่อน้องเอก น้องเขาถามเกี่ยวกับการทำเว็บ ผมจึงอธิบายให้เขาฟังว่าสมัยก่อนมันก็แบ่งเป็นสองส่วน คือส่วนของการออกแบบ กับส่วนของการใส่ html tags เพื่อทำให้มันมีหน้าตาออกมาเหมือนกับที่ถูกออกแบบไว้ แล้วพอดีผมเอ่ยชื่อ “ไทยมิวสิคเว็บ” ขึ้นมาในการสนทนาด้วย ว่าเป็นนิตยสารดนตรีออนไลน์ที่ผมเคยทำกับเพื่อน โดยที่เพื่อนเป็นคนออกแบบ ส่วนผมเป็นคนใส่ html tags
น้องเอกได้ยินคำว่า “ไทยมิวสิคเว็บ” ก็สะดุด แล้วว่าพูดว่า “เอ๊ะ ผมคุ้นๆ ชื่อนี้” … ตอนแรกผมก็แอบปลี้มแหละ นึกว่าน้องเขาเป็นแฟนนิตยสารของเรามาก่อน :D
แล้วน้องเขาก็พูดต่อไปว่า “เหมือนๆ เคยมีผู้ชายคนนึงเข้าไปที่ธรรมศาสตร์ ถามทางผมว่าจะไปหอสมุดเรวัติ ผมก็เลยถามเขาว่ามาจากมหาวิทยาลัยไหน เขาก็บอกผมว่าเรียนจบแล้ว แต่นี่จะมาหาข้อมูลเอาไปทำเว็บ ไทยมิวสิคเว็บ เป็นนิตยสารดนตรีออนไลน์ ผมก็เลยจำชื่อนี้ได้เพราะว่าชื่อมันแปลกดี อืม หน้าตาผู้ชายคนนั้นคล้ายพี่มากเลย” ถึงตอนนี้ผมยิ้มปากบานไม่หุบ เพราะนั่นแหละผมเอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า … ไม่นึกว่าโลกเราจะกลมและเล็กกระจิ๋วขนาดนี้
น้องเอกเล่าว่า ตอนที่เราเจอกันที่ธรรมศาสตร์ น้องเขาเรียนอยู่ปีสุดท้าย และน้องเอกคนนี้เองเคยมาใช้บริการที่ร้านผมเมื่อหลายปีก่อน ก่อนจะไปเรียนภาษาที่ออสเตรเลียซะเกือบปี แล้วพอกลับมาเมืองไทย ก็แวะมาใช้บริการที่ร้านผมเช่นเดิม
ตอนที่น้องเอกกลับมาใช้บริการที่ร้านผมคราวล่าสุดนี้ ผมจำน้องได้ น้องเขาก็ดีใจ และแวะมาคุยด้วยเรื่อยๆ ไม่นึกเลยว่าเราจะเคยมีปฏิสัมพันธ์กันมาก่อนหน้านั้นอีก :D
แล้วเราก็แซวๆ กันว่า หรือว่าเราจะเคยมีอะไรกันมาแต่ชาติปางก่อน
“ยังไงก็อย่าให้ถึงกับเป็นเนื้อคู่กันนะพี่ เพราะชาตินี้คงไม่สมหวังแน่ๆ”
“นั่นดิ แถมนี่ก็หน้าฝนด้วย กลัวฟ้าผ่า”
ตอนนี้ผมกำลังมีความรู้สึกดีๆ อยู่ข้างใน อย่างมากมายจริงๆ :D
